Σύμπαν και άνθρωπος

Όλα στο σύμπαν αφορούν τη μεταμόρφωση.Η ζωή μας μοιάζει με τις σκέψεις που τη διαμορφώνουν.

Μάρκος Αυρήλιος

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΣ Ο ΤΥΑΝΕΑΣ: ποιοι τον θελήσανε ως «Ναζωραίο» λοιπόν?


Γνωρίζουμε όλοι μας ότι η ιστορία, ως συνήθως, γράφεται από τον νικητή. Επίσης γνωρίζουμε ότι η παραχάραξη της ιστορίας, με όποια «υλικά» απαιτούνται, αποτέλεσε εργαλείο προσπορισμού των νικητών Χριστιανών. Και ιδιαίτερα από την έναρξη (Α’ Οικουμ.Σύνοδος) της νεοτέρας «Χριστολογίας».
Μία τέτοια περίπτωση «καραμπινάτης» παραχάραξης είναι και αυτή του μεγάλου Έλληνα σοφού Άπολλώνιου Τυανέα.
Γεννήθηκε το έτος 4π.χ. και πέθανε σε βαθιά γεράματα το 100μ.χ. περίπου. Υπήρξε ανθρωπιστής μέγας Διδάσκαλος και κατά την διάρκεια της ζωής του θαυμάζονταν σε τέτοιο βαθμό, ώστε παντού (Ρωμαϊκή επικράτεια) υπήρχαν εικόνες του, αγάλματα, Ναοί αφιερωμένοι στο όνομα του, αλλά και νομίσματα.
Ήτανε γιος πάμπλουτου Καππαδόκη με βαθιά Ελληνική παιδεία, και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ταρσό της Κιλικίας η οποία φημίζονταν ως μέγιστη εστία της ελληνικής φιλοσοφίας. Χάρισε από νωρίς τα πλούτη του σε «αυτούς που νομίζουν ότι τα έχουν ανάγκη», και ξεκίνησε τον αγώνα του για πνευματικές κατακτήσεις.
Ο Τυανέας υπήρξε ένα ειρηνικός επαναστάτης, ένας αναθεωρητής της θρησκείας, ένας άνθρωπος που, μεταξύ των άλλων, επιτέθηκε στην «τάση» της εποχής να αλλάζουνε οι Έλληνες τα παραδοσιακά τους ονόματα με Λατινοεβραϊκά.
Υπήρξε Μέγας Μύστης, και παρ’όλες τις ικανότητες του και τις βαθιές του γνώσεις, έζησε ως ένα απόλυτο υπόδειγμα ηθικής και απλότητας, με βασικό του σκοπό την αποκατάσταση του Ελληνικού τρόπου σκέψης και ζωής στον τότε Ελλαδικό χώρο.
Την περίοδο που έζησε, δίδαξε αλλά και λατρεύτηκε από άκρη σε άκρη της Ρωμαϊκής επικράτειας, είναι συνάμα και η περίοδο που τοποθετείται…..η αρχή του Χριστιανισμού. Είναι η εποχή όπου στις περιοχές που ζουν Εβραίοι κυριαρχεί το Μεσσιανιστικό δόγμα (σύμφωνα και με την τοπική τους παράδοση) καθώς και ακούγονται πολλά περί του ερχομού του Μεσσία.
Κατά την διάρκεια της διδασκαλίας του Απολλώνιου Τυανέα συνέβησαν κάποια εκπληκτικά γεγονότα, τα οποία και γρήγορα διαδόθηκαν σε όλη τη επικράτεια. Ο Φιλόστρατος μας παραδίδει δύο τέτοια γεγονότα. Στην μία περίπτωση πρόκειται για ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΙΑΣ ΝΕΚΡΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ και στην δεύτερη για ΕΝΑΝ ΕΞΟΡΚΙΣΜΟ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ…….υπήρξανε και άλλα πολλά τέτοια όμως «θαύματα».
Όταν πολύ αργότερα, περί τα τέλη του τρίτου αιώνα, η διαμάχη ανάμεσα στους εθνικούς και τους χριστιανούς είχε φουντώσει για τα καλά, πολλοί πολέμιοι της «φρέσκιας» Θρησκείας αντιπαρέβαλαν τον Απολλώνιο και την ιδιαίτερα διαδεδομένη διδασκαλία του ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ!
Με λίγα λόγια: O Απολλώνιος Τυανέας ήτανε κάτι σαν τον Χριστό για τους Εθνικούς. Σε όλα του τα θαύματα υπάρχουνε «ομοιότητες» με τα θαύματα που έκανε ο Χριστός.
Έτσι το 325μ.χ. ο ηλιολάτρης (αλλά και θαυμαστής του Απολλώνιου) Κωνσταντίνος μέσω της Α’ Οικ. Συνόδου αφομοίωσε την διδασκαλία και την μεγάλη φήμη του Τυανέα, και παραχαράσσοντας την διδασκαλία του μαζί με τον Πυθαγορισμό, με κάποιες δήθεν Θεϊκές διδασκαλίες ενός υπερφυσικού Μεσσία (οι οποίες θα ήτανε όμως πιο συμφέρουσες για την Αυτοκρατορία από τις ριζοσπαστικές απόψεις του Τυανέα) ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥ ΜΕΣΣΙΑ «ΧΡΙΣΤΟΥ».
Οι δε γραφιάδες εκείνου του ανοσιουργήματος που βαπτίστηκε Α’ Σύνοδος, ονομάστηκαν αργότερα…..ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ.
Κάπως έτσι ΑΥΤΟΧΡΙΣΤΗΚΑΝΕ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ, και ο Αρχιμάγειρας της υπόθεσης ανακηρύχθηκε ΜΕΓΑΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ…..
Ε, ρε καημένη ιστορία…… 

Στοιχεία μπορείς να αντλήσεις από τα εξής έργα.
J.Godwin, Mysterious Religions of the Ancient World, London 1981, μετ.Π.Χιωτέλλη, Μυστηριακές θρησκείες του αρχαίου κόσμου, εκδ.Καρδαμίτσα, Αθήνα 1984
M.Laffranque, Poseidonios d’Anamee 1964
K.Peinhardt, Kosmos und Sympathie, Μόναχο 1926
Από τα έργα του έχουνε σωθεί πολλά αποσπάσματα, τα οποία έχουνε συγκεντρωθεί στο: Posidonius, The Fragments, Cambridge University Press, 1972-1988 από τους διακεκριμένους L.Edelstein-I.Kidd

 http://www.esoterica.gr/forumS/topic.asp?TOPIC_ID=6731

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου