Σύμπαν και άνθρωπος

Όλα στο σύμπαν αφορούν τη μεταμόρφωση.Η ζωή μας μοιάζει με τις σκέψεις που τη διαμορφώνουν.

Μάρκος Αυρήλιος
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιλλουμινάτοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ιλλουμινάτοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012

ΟΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΙ 12 ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΤΩΝ ILLUMINATI ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΘΥΣΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΟ ΝΤΕΝΒΕΡ ΣΤΙΣ 21 ΚΑΙ 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Ο Stew Webb αναφέρει ότι όπως και το περασμένο καλοκαίρι, οι 12 κορυφαίοι τραπεζίτες των Illuminati θα συναντηθούν για μια ακόμη παιδική θυσία στο κέντρο του Ντένβερ στο Κολοράντο στο υπόγειο του μουσείου "Ναβάρα" που ήταν ένα παλιό πορνείο και καζίνο, που πλέον είναι εγκαταλειμμένο και δεν ανοίγει για το κοινό. Οι σατανιστές θα συναντηθούν το απόγευμα της 21ης Δεκέμβρη με τη θυσία να συμβαίνει τις πρώτες πρωινές ώρες της 22ης. Ο Stew λέει ότι θα κλέψουν ένα μωρό απο την περιοχή για να το θυσιάσουν και στη συνέχεια να πιουν το αίμα του για να ευχαριστήσουν τον Σατανά. Πριν γελάσετε απο αυτό που ακούσατε και πιστέψετε ότι δεν είναι αλήθεια, παρακαλώ να διερευνήσετε πλήρως όλες τις λεπτομέρειες.




Αυτό είναι το το Συμβουλίου του κακού των Δεκατριών, όπου τόσα πολλά έχουν γραφτεί όλα αυτά τα χρόνια. Είναι η κορυφαίοι 12 τραπεζίτες των Illuminati με την 13η θέση για τον Διάβολο! Αυτοί οι άνδρες συναντιόνται κρυφά για να κάνουν τις κακίες τους στα δύο ηλιοστάσια της χρονιάς για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με πληροφορίες του Stew Webb. Ο Stew και πηγές μυστικών υπηρεσιών, επιβεβαιώνουν ότι ο HW Bush ήταν εκεί κατά την διάρκεια της τελευταίας θυσίας στις 21 Ιουνίου και θα είναι εκεί και φέτος μαζί με τον Henry Kissinger, τον Leonard Millman, τον Larry Mizel και άλλους.

Ο Stew Webb θα κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές σχετικά με αυτό το γεγονός, μέχρι την συγκεκριμένη ημερομηνία, και πραγματικά χρειάζεται την βοήθεια όλων για διάδοση των πληροφοριών στο Διαδίκτυο. 

Παρακαλώ μοιραστείτε την ακόλουθη σελίδα με όσο περισσότερους ανθρώπους μπορείτε μέσω του facebook και όλα τα άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιστοσελίδες. Με τη βοήθειά σας, μπορούμε να προβάλουμε το φως του Θεού σε αυτούς τους ανθρώπους που σκέφτονται ότι είμαστε όλοι σκλάβοι τους και ότι έχουν το δικαίωμα να θυσιάσουν νεογνά στον Σατανά! Ο Stew ζητά να προσευχηθούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι θα εκτίθενται στον κόσμο φέτος!
atheatignosi.gr
 http://www.katohika.gr/

Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012

Glencore: Η πιο μεγάλη ιλλουμινάτι επιχείρηση που περνάει σχεδόν απαρατήρητη

Ο διευθυντής των αγροτικών συναλλαγών της Glencore, Chris Mahoney, προκάλεσε παγκόσμια αντιδράσεις λέγοντας: "Το 'περιβάλλον' είναι κατάλληλο.  Υψηλές τιμές, μεγάλη μεταβλητότητα και απορρύθμιση, σφίξιμο, πολλές ευκαιρίες για κερδοσκοπία.


Κι αυτά ειπώθηκαν τον περασμένο Αύγουστο μετά την περίοδο ξηρασίας στις ΗΠΑ, αλλά όχι για πρώτη φορά. Τις ίδιες δηλώσεις είχαν κάνει και με τον καύσωνα της Ρωσίας τον προηγούμενο χρόνο.


Οι τιμές των σιτηρών θα πάνε στα ύψη, γράφει η χθεσινή Guardian, λόγω της κακοκαιρίας στην Βρετανία. 

Μετά την ανοιξιάτικη κακοκαιρία οι αλευρόμυλοι θα κάνουν τις μεγαλύτερες εισαγωγές των τελευταίων 30 χρόνων, αφού οι Βρετανοί αγρότες έχασαν τις σοδειές τους. Το κόστος θα μετακυλίσει στους καταναλωτές και αναμένεται άλμα στο κόστος πολλών προϊόντων, από μπισκότα ψωμί, μπύρα και το κρέας, αφού το σιτάρι χρησιμοποιείται στις ζωοτροφές. Η μεγάλη κερδισμένη της υπόθεσης... η Glencore που ελέγχει το 8% του παγκόσμιου εμπορίου σίτου.
Ο Bryan Wiley, αναλυτής δημητριακών της Rabobank, δήλωσε: "Υπήρξαν χάλια συγκομιδές σε όλο τον κόσμο λόγω δυσμενών καιρικών συνθήκων. Η Ρωσία αντιμετωπίζει τη μια-στα-100χρόνια-ξηρασία... "
Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Ποια είναι η Glencore, ποιος ο ιδρυτής της και ποια η σχέση της με την Ελλάδα.



Αλουμίνο, ψευδάργυρο, χαλκό, μόλυβδο, νικέλιο, μπετόν...


Δημητριακά: Στάρι, καλαμπόκι, ρύζι, λάδι, ζάχαρη και biodiesel


Αργό πετρέλαιο και παράγωγά του
Picture
Marc Rich

Η Glencore International plc είναι μια αγγλο-ελβετική πολυεθνική μεταλλευτική εταιρεία και εμπορικών συναλλαγών και με έδρα το Μπάαρ, στην Ελβετία και στο Σέιντ Χέλιερ, στο Τζέρσεϋ.

Σύμφωνα με την αυστραλιανή έκθεση Public Radio, "η ιστορία της Glencore διαβάζεται σαν μυθιστόρημα κατασκοπίας». Η εταιρεία ιδρύθηκε ως Marc Rich & Co AG το 1974 από τον Marc Rich, ο οποίος κατηγορείται για φοροδιαφυγή και παράνομες επιχειρηματικές συναλλαγές με το Ιράν, δεν προσήχθη ποτέ ενώπιον της δικαιοσύνης των ΗΠΑ μέχρι την απονομή χάριτος από τον Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον το 2001.
Το 1993 οι εμπορικές συναλλαγές και μάρκετινγκ της εταιρείας Trafigura ήταν "απόσχιση από" την ομάδα εταρειών του Marc Rich. Ως κύριοι αντίπαλοι της Glencore το 2011 είχαν αναγνωριστεί΄οι εμπορικές εταιρείες προϊόντων, μαζί με την Trafigura, οι Vitol και της Cargill. Το 1993 και το 1994, μετά την αποτυχία να ελέγξει την αγορά ψευδαργύρου, χάνοντας 172 κατομμύρια δολάρια και σχεδόν τη χρεοκοπία της εταιρείας, ο Rich αναγκάστηκε να πουλήσει το μερίδιο πλειοψηφίας του στην Marc Rich & Co AG πίσω στην εταιρεία. Η επιχείρηση, μετονομάστηκε σε Glencore, τώρα ανήκει και διοικείται από μυστικό εσωτερικό
ε
κύκλο «υπολοχαγών» του Marc Rich.

Από το 2000 ως σήμερα. (Απόσπασμα από άρθρο του Reuters)Το 2005, τα έσοδα από την πώληση πετρελαίου της Glencore κατασχέθηκαν ως δόλια, σε μια έρευνα σχετικά με τη διαφθορά στη Δημοκρατία του Κονγκό.
Η εξαγορά ήταν το αποκορύφωμα της 18-μηνης συμφωνίας λήψης αποφάσεων στο Κονγκό ...
Τον Ιουνίου 2007, η Glencore και ο συνεργάτης Dan Γκέρτλερ, Ισραηλινός μεγιστάνας των ορυχείων,  κατέβαλλε 300 εκατ £ για 1/4 των μετοχών της εταιρείας εξόρυξης Nikanor, η οποία επιδιώκει να αναβιώσει τα ερειπωμένα ορυχεία χα
λκού δίπλα στην Κατάνγκα. Αυτή η  συμφωνία έδωσε στην Glencore τα αποκλειστικά δικαιώματα πωλήσεων όλης της παραγωγής του Nikanor του - μια "αποστραγγιστική " συμφωνία ....
Την παραμονή των Χριστουγέννων του 2008, έχοντας χάσει το  97 % της αξίας των προηγούμενων έξι μηνών ... στα βάθη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και ... ξεμένοντας από τα μετρητά, η Κατάνγκα δέχθηκε μια σανίδα σωτηρίας, που δεν θα μπορούσε να αρνηθεί. Η Glencore ήθελε πλήρη έλεγχο. Για περίπου 500 εκατ. $ σε μετατρέψιμο δάνειο και τα δικαιώματα έκδοσης, η Κατάνγκα συμφώνησε να εκδώσει περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο νέες μετοχές και να τις δώσει με ποσοστό 74 % στην Glencore. ...
Από τις αρχές του 2011, με τον καθορισμό των τιμών του χαλκού  πάνω από 10.000 $ ο τόνος, το απόθεμα της Κατάνγκα έφτασε  σχεδόν τα 3,2 δισ.$ ...
Μετά την εξαγορά της Κατάνγκα από την Glencore ... η Κατάνγκα δρέπει τα οφέλη από τις ραγδαίες αγορές τα οποία πάνε στον ισχυρό ιδιοκτήτη του.Μετά την απώλεια των ΗΠΑ 108 εκατ. $ το 2009, σημείωσαν ετήσιο κέρδος των ΗΠΑ 265 εκατ. $ το 2010.
Κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Κονγκό, η Nikanor συγχωνεύεται με την Κατάνγκα στα τέλη του 2007 σε μια συναλλαγή αποτιμάται σε ΗΠΑ 3,3 δισ. $
Τον Μάιο του 2009, η Glencore ανακοίνωσε ότι θα διαχειριστεί την γεωργική χρεωκοπημένη εταιρία της Βραζιλίας AGRENCO.
Στις αρχές του 2011, η έκθεση του Reuters περιλαμβάνει  την πιθανολογία ότι, μετά από μια αρχική δημόσια προσφορά (IPO), η Glencore θα μπορούσε να αναπτύξει ένα ενδιαφέρον για το London/Kazakh Eurasian Natural Resources Corporation.. Το Μάιο του 2011 η εταιρεία ξεκίνησε μια δημόσια εγγραφή αποτιμώντας την επιχείρηση στα ΗΠΑ 61.000 εκατ.$ και δημιουργώντας πέντε νέους  δισεκ/χους. Η συναλλαγή περιορίστηκε σε θεσμικούς επενδυτές για την πρώτη εβδομάδα και οι ιδιώτες επενδυτές επιτρεπόταν να αγοράσουν τις μετοχές μετά από τις 24 Μαΐου 2011.
Τον Φεβρουάριο του 2012, η ​​Glencore International Plc, συμφώνησε να αγοράσει την Xstrata Plc για 39,1 δισ. βρετανικές £ (62.δισ $) σε μετοχές. Είναι η μεγαλύτερη εξαγορά εξόρυξης και μετά την έγκριση του σχεδίου θα μπορούσε να δημιουργήσει μια οντότητα με πωλήσεις των 209 δισ. $ το 2012
Τον Ιούνιο του 2012, οι Glencore και Xstrata άρχισαν να επανεξετάζουν την προτεινόμενη δέσμη μέτρων διατήρησης για τη συγχώνευση τους, ύστερα από αντιδράσεις μετόχου για τα τεράστια κέρδη των  στελεχών.
Τον Ιούλιο του 2012, η Xstrata PLC ανακοίνωσε ότι το Δ.Σ. που είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 12/6/12 για να εγκρίνει τις λεπτομέρειες της συγχώνευσης μεταξύ της Xstrata και η Glencore είχε αναβληθεί για 7/11/12.
Picture

Marc Rich Πραγματικό όνομα Marcell David Reich. Γεννήθηκε στις 18 Δεκέμβρη του 1934
 στην Αμβέρσα του Βελγίου. Οι γονείς του ήταν της εργατικής τάξης  Εβραίοι που μετανάστευσαν με τον γιο τους στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1941 για να ξεφύγουν από τους Ναζί. Παρευρέθηκε στο γυμνάσιο της Ρόδου Προπαρασκευαστική Σχολή στο Μανχάταν δήμο της Νέας Υόρκης. Σπούδασε στο Rhodes Preparatory School του Manhattan  και το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Εργάστηκε ως έμπορος προϊόντων για τον πατέρα του, ο οποίος προσπάθησε να χτίσει μια αμερικανική περιουσία μέσω της παραγωγής λινάτσας.

Διεθνής έμπορος προϊόντων, διαχειριστής κεφαλαίων αντιστάθμισης κινδύνου, χρηματιστής και επιχειρηματίας. Γνωστός για την ίδρυση της Glencore. Κατηγορήθηκε στις ΗΠΑ  για φοροδιαφυγή και παράνομες συναλλαγές πετρελαίου με το Ιράν κατά τη διάρκεια της κρίσης ομήρων στο Ιράν. Διέφυγε στην Ελβετία κατά την περίοδο της ποινικής δίωξης του και επέστρεψε στις ΗΠΑ μόνο όταν έλαβε  προεδρική χάρη από τον Μπιλ Κλίντον στις 20 Ιανουαρίου 2001, τελευταία ημέρα του Κλίντον στην εξουσία. (!!!)

Picture

Ο πραγματικός λόγος που ο Κλίντον έδωσε συγχωροχάρτι ήταν οι πιέσεις που δέχτηκε απο το Ισραηλινό λόμπι
Η γενναιόδωρη απαλλαγή από τον Κλίντον έλαβε ιδιαίτερη προσοχή, διότι  η Denise Rich (σύζυγος) δώρισε πάνω από 1 εκατ. $ στο Δημοκρατικό Κόμμα τα τελευταία χρόνια καθώς επίσης δώρισε άμεσα στους Κλίντον  10.000 $ ως συμβολή στη νομική τους άμυνα, αλλά  και  έπιπλα αξίας 7.300 δολαρίων! 
Picture
Όπως κάθε αξιότιμο μέλος της παγκοσμίου ελίτ, έτσι και ο Rich έχει το ίδρυμά του, προσφέροντας ΄κοινωνικό έργο' κύρια στη χώρα του Ισραήλ.
Απόσπασμα από άρθρο της Guardian: σελ. 61 αναφέρει τέσσερα σημαντικά περιβαλλοντικά πρόστιμα ύψους 780 εκτ. $ για το 2010 ...

Θεωρούμε ότι όποιο περιβαλλοντικό πρόστιμο πάνω από 10.000 $ ότι είναι «σημαντικό», και είναι δείκτης του πόσο σοβαρά παίρνουμε την περιβαλλοντική ευθύνη μας. Όπως λεπτομερώς στην έκθεση, τα πρόστιμα αυτά σχετίζονται με καταπάτηση (παράβαση για τις προστατευόμενες εκτάσεις) και μια τριήμερη διακοπή στην άδεια λειτουργίας σε μία από τις εγκαταστάσεις παραγωγής μας στο Καζακστάν. Έχουμε καταλήξει σε συμφωνίες με τις αρμόδιες αρχές για τα θέματα αυτά και αναφέρει τις σχετικές  GRI G3 απαιτήσεις. Δεν είμαστε αδιάφοροι γι' αυτό καθόλου, αλλά σαφώς αυτά τα πρόστιμα είναι ήσσονος σημασίας στο πλαίσιο της παγκόσμιας επιχειρηματικής μας. 

Glencore και Ελλάδα - Τι γράφουν Reuters & Wall Street Journal

Picture
Η καταχρεωμένη Ελλάδα ξεπερνάει το πρόβλημα του πετρελαίου με υψηλά ασφάλιστρα μετά από διαπραγμάτευση με τους οίκους διαπραγμάτευσης Vitol & Glencore, οι οποίοι θα την προμηθεύσουν της ως ύστατη λύση όταν οι κυρώσεις ανάγκασαν την Ελλάδα να σταματήσει τις εισαγωγές από τον κύριο προμηθευτή της, το Ιράν.

Η Ελλάδα έχει αναγκαστεί να καθυστερήσει τις αγορές του ιρανικού πετρελαίου λόγω των οικονομικών κυρώσεων της ΕΕ εν όψει του εμπάργκο πετρελαίου που τίθεται σε ισχύ την 1η Ιουλίου. Η χρονική στιγμή δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη για την Αθήνα, η οποία εξαρτάται από ιρανικό πετρέλαιο καθώς οι περισσότερες εταιρείες πετρελαίου και οι τράπεζες δεν θα επεκτείνουν καμία πίστωση για το φόβο της χρεοκοπίας.

Πηγές λένε ότι οι Vitol & Glencore, οι μεγαλύτεροι έμποροι πετρελαίου, καλύπτουν τους τελευταίους δύο μήνες τις περισσότερες ανάγκες των Ελληνικών διυλιστηρίων στην Ελλάδα, την Hellenic. Οι δύο εταιρείες έχουν δώσει στην Ελλάδα σε συνδιασμό 300 εκατ. ευρώ σε ανοικτά ταμεία πιστώσεων, επιτρέποντας την Αθήνα να αγοράσει πετρέλαιο χωρίς εγγυήσεις πληρωμής από τις τράπεζες. Η Glencore έχει δώσει πίστωση για 200 εκατ. και η Vitol 100.

Αυτό επέτρεψε να ξεπεράσει η Ελλάδα την έλλειψη καυσίμων, αλλά η διάσωση έχει έρθει με κάποιο κόστος, επειδή οι εμπορικοί οίκοι χρεώνουν ένα βαρύ ασφάλιστρο κινδύνου, σύμφωνα με τους εμπόρους αντιπάλων εταιρειών.

Τόσο οι Vitol & Glencore αρνήθηκαν να σχολιάσουν σχετικά με τους ρόλους τους στην προμήθεια πετρελαίου στην Ελλάδα όσο και η  Hellenic.

"Όλα είναι πολύ περίπλοκα με την Ελλάδα. Κάθε διαπραγμάτευση είναι ξεχωριστή από την άλλη, για κάθε φορτίο υπάρχουν διαφορετικοί όροι", δήλωσε ένας έμπορος από τους δυο οίκους συναλλαγών.

Η γενναιοδωρία και η προθυμία για ανάληψη κινδύνων έδωσαν τη δυνατότητα στις  Vitol & Glencore και να κρατήσουν το πετρέλαιο να ρέει άφθονο στην Ελλάδα.

"Αν έπρεπε να παραδώσω στην Ελλάδα τώρα, θα ένιωθα πολύ άβολα», είπε ένας έμπορος σε ένα ρωσικό οίκο των συναλλαγών που δεν παρέχει την Ελλάδα.

Αναφερόμενος στον κίνδυνο που οι δύο εταιρείες λαμβάνουν, πρόσθεσε: "Μια λειτουργικό άνοιγμα των 100$ θα με είχε σκοτώσει. Αλλά υποθέτω η Glencore & Vitol μπορούν να το αντέξουν οικονομικά. Στο τέλος, οι Έλληνες θα καταφέρουν με κάποιο τρόπο να ξεπληρώσουν στο μέλλον. "

Πετρελαϊκοί όμιλοι του Ιράκ και της Σαουδικής Αραβίας παρέχουν ακόμα ένα κομμάτι του αργού πετρελαίου καθώς και ορισμένες επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της Shell, σποραδικά. Πέρυσι η Ελλάδα στράφηκε στο Ιράν ως κύριο προμηθευτή του παρά την πίεση από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες για μποϊκοτάζ σε μια εκστρατεία κατά των πυρηνικών σχεδίων της Τεχεράνης.

Το Ιράν προσφέρει ευνοϊκούς όρους πίστωσης για την πώληση του πετρελαίου εν μέσω της σύσφιξης των κυρώσεων.

Κι άλλες χώρες της ΕΕ, όπως η Ισπανία και η Ιταλία, αντιμετωπίζουν τη σταδιακή απόσυρση των ιρανικών εισαγωγών, λόγω των κυρώσεων, αλλά καμία δεν εξαρτάται τόσο πολύ από το Ιράν όπως η Ελλάδα.

Οι Vitol & Glencore αρνήθηκαν να πουν αν θα συνεχίσουν τις προμήθειες, εάν η Ελλάδα χρεοκοπήσει και φύγει από τη ζώνη του ευρώ.

«Οι υπερχρεωμένες χώρες στη ζώνη του ευρώ καίνε πετρελαίο ... το οποίο δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά," δήλωσε η Merrill Lynch την περασμένη εβδομάδα. "Εάν η Ελλάδα εξέλθει από το ευρώ, το πετρέλαιο θα γίνει δυσβάσταχτο με ένα νέο νόμισμα."
- Reuters May 31 2012





Αίσθηση προκαλεί το report του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που δημοσιεύει η Wall Street Journal και περιγράφει τις στρεβλώσεις της ελληνικής αγοράς καυσίμων.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, το Ταμείο αναφέρει ονομαστικά ...την εταιρεία Motor Oil του Βαρδή Βαρδινογιάννη και τα Ελληνικά Πετρέλαια στα οποία βασικοί μέτοχοι είναι ο όμιλος Λάτση και το ελληνικό Δημόσιο.

Η Motor Oil αρνήθηκε να σχολιάσει το ρεπορτάζ σε αντίθεση με τα Ελληνικά Πετρέλαια ενώ το ΔΝΤ επαλήθευσε τη γνησιότητα του report.


Τα ελληνικά ΜΜΕ αναμένεται να "πνίξουν" το θέμα.

Το 'δικό' μας χρυσό παιδί

Picture
Τέλης Μυστακίδης


Τέλης Μυστακίδης: Ο Ελληνας κροίσος με τα 2,8 δισ. δολάρια

Το όνοµα Glencore ελάχιστοι το γνωρίζουν. Ακόµη λιγότεροι γνωρίζουν το όνοµα Αριστοτέλης Μυστακίδης. Και όµως, η Glencore είναι η µεγαλύτερη στον κόσµο εταιρεία διακίνησης εµπορευµάτων (µεταλλευµάτων και άλλων πρώτων υλών) και ο συµπατριώτης µας ένας από τους διευθυντές της. Με την πρόσφατη είσοδο της εταιρείας στο χρηµατιστήριο, η κεφαλαιουχική αξία της ξεπέρασε τα 50 δισ. δολάρια, γεννώντας ταυτόχρονα έναν νέο έλληνα κροίσο.

Στην τελευταία λίστα του «Forbes» φιγουράρουν µόνο δύο ελληνικά ονόµατα: αυτό του Σπύρου Λάτση και της οικογένειάς του (στη 219η θέση, µε 4,4 δισ. $) και αυτό του Φίλιππου Νιάρχου (στην 459η, µε 2,5 δισ. $). Στην επόµενη θα προστεθεί ένα ακόµη: του Τέλη Μυστακίδη αφού, µε βάση τους πιο προσεκτικούς υπολογισµούς, οι µετοχές του στην Glencore τον φέρνουν ανάµεσα στους δύο άλλους επιφανείς συµπατριώτες µας στην κατάταξη των πλουσιοτέρων Ελλήνων. 

Κι εσύ νόμιζες πως μόνο η Monsanto και η JP Morgan ήταν οι 'κακοί';

Η Glencore αποτιμάται σε περίπου 60δις. $, Ελέγχει το 50% της παγκόσμιας αγοράς χαλκού, το 60% του ψευδαργύρου, το 38 % σε αλουμίνα, το 28% του θερμικού άνθρακα, το 45% του μολύβδου και σχεδόν 10% της παγκόσμιας παραγωγής σίτου. Ελέγχει, επίσης, περίπου το ένα τέταρτο της παγκόσμιας αγοράς στο κριθάρι, ηλίανθο και σπόρων ελαιοκράμβης.

Το ότι η 'παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση' προσφέρει χρήμα στις αγορές, το ότι τα μεταλλαγμένα κερδίζουν ολοένα... έδαφος λόγω της ανθεκτικότητας τους στις δύσκολες καιρικές συνθήκες, έχει πια αρχίσει να γίνεται γνωστό και να αποκτά ολοένα και περισσότερο κόσμο με συνείδηση. Πως όμως η Glencore καταφέρνει να κυβερνά τον κόσμο και ταυτόχρονα να περνά σχεδόν απαρατήρητη; Και όχι μόνο. Η Παγκόσμια Τράπεζα δικαιολογεί τα τεράστια κέρδη της βασισμένη στην αύξηση του πληθυσμού, άρα και στις αυξανόμενες ανάγκες του. Κάυσωνας στη Ρωσία; Αυτή κερδίζει. Ξηρασία στις ΗΠΑ; Αυτή κερδίζει. Εμπάργκο στο Ιραν; Αυτή ξανακερδίζει. Κυρώσεις στο Ιράκ επί Χουσεϊν; Αυτή κερδίζει. Φοροδιαφυγή, απάτες, περίεργες συμφωνίες με κράτη, με άλλες εταιρείες, συγχωνεύσεις, εξαγορές, υψηλά ασφάλιστρα και ο κύριος Rich (πλούσιος) φυσικά και δεν καταλαβαίνει 'Χριστό' αφού είναι και εβραϊκής καταγωγής.... 

Κι αν συνέχεια φωνάζουμε και λέμε η 
Monsanto είναι πίσω από τους χημικούς αεροψεκασμούς και τη χειραγώγηση καιρού γιατί κερδίζει με τα αλουμινο-ανθεκτικά της σπόρια, τι να πούμε τότε για την Glencore; Και δικό της αλουμίνο έχει, και χρήμα με ουρά έχει και καταφέρνει να μην την αγγίζει κανένας, ούτε καν να την φέρνουν στο στόμα τους!

Κι αν κάνουμε ένα συσχετισμό με την άλλη αμερικανο-ισραηλινή εταιρεία, την Monsanto,  μπορούμε να πούμε ότι... η Monsanto 'σπέρνει' και η Glencore 'θερίζει'!
Picture
Κερδοσκοπικές πρακτικές όσον αφορά τις τιµές στο αλεύρι και το καλαµπόκι ακολούθησε στις αρχές του προηγούµενου καλοκαιριού που σηµειώθηκε καύσωνας στη Ρωσία η Glencore. Τις αποκαλύψεις αυτές πραγµατοποίησε ενόψει της δηµόσιας εγγραφής της η ίδια η εταιρεία, που είναι ο µεγαλύτερος παίκτης στην αγορά εµπορευµάτων παγκοσµίως.

Η δηµόσια αυτή εγγραφή προσδιορίζει τη συνολική αξία της εταιρείας στα 60 δισεκατοµµύρια δολάρια.

«Παίζοντας» σε άνοδο των τιµών, στελέχη της εταιρείας που έχει έδρα στην Ελβετία ζητούσαν εκείνο το διάστηµα δηµοσίως από τη Ρωσία να επιβάλει απαγόρευση στις εξαγωγές σιτηρών.

Η Μόσχα πράγµατι επέβαλε προσωρινή απαγόρευση λίγες ηµέρες µετά, προκαλώντας ράλι στις τιµές, όπως γράφουν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιµς».

Η Glencore είναι η µεγαλύτερη εταιρεία στο εµπόριο σιτηρών που προέρχονται από τη Ρωσία και ακολουθούν οι αµερικανικές Cargill και Bunge.

Το θέµα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο, όπως γράφει η βρετανική εφηµερίδα, επειδή πολιτικοί όπως ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί έχουν διατυπώσει κατηγορίες για κερδοσκοπία µε αφορµή τη µεγάλη άνοδο που παρουσιάζουν το τελευταίο διάστηµα οιτιµές των τροφίµων.

Οι είκοσι ισχυρότερες οικονοµικά χώρες στον κόσµο (G20) θα πραγµατοποιήσουν ειδική συνάντηση µέσα στον Ιούνιο για να συζητήσουν τις τιµές των σιτηρών.

Η Glencore αποκάλυψε τις συναλλαγές αυτές στην UBS, µια από τις τράπεζες αναδόχους για την εισαγωγή της στο χρηµατιστήριο.

Η UBS έπειτα έκανετη γνωστοποίηση για τις συναλλαγές αυτές σε ειδική έκθεση που προηγείται τηςδηµόσιας εγγραφής και έχει στόχο να ενηµερώσει τους επενδυτές που θα ήθελαν να αγοράσουν µετοχές τής προς εισαγωγήν εταιρείας. Στην έκθεση αυτή βασίστηκαν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιµς».

Η Glencore είναι µια από τις µεγαλύτερες εταιρείες συναλλαγών στην αγορά εµπορευµάτων παγκοσµίως και τώρα προχωρά σε αύξηση µετοχικού κεφαλαίου ύψους 12 δισ. για να µπει στο χρηµατιστήριο.


Τρίτη, 26 Απριλίου 2011
(από την εφημερίδα "Τα Νέα")

eleftheriskepsii

http://www.katohika.gr/


Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012

Secret Societies: They Are Not Just at Yale - They Are Running a University Near You


Skull & Bones
Skull & Bones
 
he world over has heard of Skull and Bones of Yale University. This elite secret society holds within its membership at least four U.S. Presidents. George W. Bush and Senator John Kerry are both members of Skull and Bones. This made the 2004 presidential election the first known election where two secret society members ran against each other. However, names like the Order of the Bull's Blood, Mystical Seven Society, The Order of Gimghoul , Burning Spear, and Machine are less familiar. Make no mistake these too are powerful societies. The clear pronounceable difference between these organizations and Skull and Bones is that these secret societies were founded and continue to wield power at universities where ivy does not grow.

At the University of Virginia the number 7 mysteriously pops up on campus buildings and other campus fixtures and checks in the amount of 1,777 or 7,777 are sent to the university. For nearly 100 years candidates picked by the most secretive society have virtually always won the University of Alabama's student government elections. How is it that a group that claims only 13 years of existence on Florida State University's 156-year-old campus became the natural choice to sponsor FSU Homecoming? On the campus of Baylor University the school fountains turn pink, announcements declare Homecoming canceled, and figures are seen parading around campus adorning wigs and fake noses.

If the average college freshman is expecting to step on a campus where he or she leaves behind the stereotypical high school cliques then most will be given a false sense of freedom. Most college students are unknowingly under the yoke of the definite yet predominantly silent hold university secret societies possess on what is popularly called college life.

There are many aspects of college life. One could argue that there are so many diverse parts of campus life that it would be impossible for secret societies to control all of them. The mistake is thinking that these societies need to physically control all of these parts. In all fairness there are some aspects of college life these societies wouldn't want to touch with a ten-foot pole. But what societies like Spades aim to do is build an ever growing web of influence; and like a bunch of spiders they position themselves in key places on their web so that their slightest touch affects the entire college web. So what parts of the college web do these secret societies position themselves upon and how does this affect college life? The physical landscapes and traditions of the school, student government and student leadership, and social events are where these societies seem to assert their control.

Secret societies put university politics into play like a well-oiled machine. In fact, it is well documented that Machine, University of Alabama's secret society, has used all manner of illegal tricks and threats to both win university elections and discourage opponents from running against them. One year on their order groups of students boycotted a popular pizzeria to the point of running it out of business. Why? Well the son of the pizzeria owners ran against a Machine student government candidate. No one knows the exact membership, their leadership is especially secretive, but Machine's representatives inform potential election candidates what student positions Machine will allow them to pursue. Burning Spear is comprised of the most elite of the student senate and student government association, incidentally most currently belong to Insight Party, the FSU political party that has been sweeping university elections, under one name or another, for several years.

The reason these societies fight so earnestly to control the political makeup of their universities is simple, the pursuit of ever more power. What is most alarming is that many universities pay student government officers, thus compensating these secret society members for exerting their control in everyday student life. They control student organizations' budgets and place students on the student judicial board. They write legislation that affects the student body and hold representatives in every college or school on their university's campus. They allocate funds for student festivities and events and safeguard the interests of groups like fraternities and sororities, of which many secret society members also hold membership.

 
Just how these societies impact the physical landscapes and traditions of school are probably the easiest thing to observe about them. For instance, The Seven Society writes 7s on school property at the University of Virginia. Members of Burning Spear begin the beating of a large drum in the FSU's Student Union when the university plays a rival like UM or UF. The Noze has painted school bridges pink, dyed the water in school fountains pink, and made false announcements declaring Homecoming canceled. Michigamu, unlike any other group on campus, is given a free office space on campus.

Some may see these acts as mysterious or cool, foolish or petty vandalism, or simply harmless but they have been mistakenly viewed as part of these Universities' distinctions and traditions. These organizations are physically making a clear statement: This university and everything you think is yours belongs to us. They are given the power to take up space and "decorate" the university as they see fit without question, without revealing their motives or membership, and without campus reprisal and without being subjected to following standard university rules .

Homecoming, and Alumni Weekend, and concerts oh my. Oh these are just a few of the events these society members host. Oh how they like the limelight (so long as you don't focus too much attention on their membership in said societies) and being the life of the party. A university's time honored events and most awaited social spotlights are under the command of these organizations. After only 13 years of proclaimed existence Burning Spear unquestionably is given the honor of sponsoring FSU's homecoming. Florida Blue Key also sponsors colossal events such as University of Florida's Homecoming and Gator Growl. Students who secretly hold membership in these groups get to represent themselves as everyday students while they gain and build professional, social, and alumni connections. What is ironic is that the university funds the parties these societies sponsor under the guise of school spirit. It is however, the sprit of their own society and influence over these events that they are most interested in maintaining.

With the power of government, influence over tradition, and determination to plan the goings on at your local university know that elite secret societies participate in all these activities with only one goal - their ever advancing power. The aforementioned colleges and universities don't immediately endear visions of prestige that one thinks of when Harvard or Yale is mentioned. However, like the members of Skull and Bones these secret societies members on public university campuses go on to powerful positions in local, state, and federal government, they become successful business men, and continue the ever connecting web of power.

Kevin Phillips, author of American Theocracy, puts the best case of why these societies succeed. Phillips states, "People have wondered why these secret societies have been hotbeds of future success. Rather than competing with fraternities and student organizations, these 'secret societies' augment or leverage other organizations. What makes them unique and singularly successful is that they stress goal-oriented vision among a limited and distinguished group. Often they assist each other, secretly, in gaining prominent campus positions as practice for what they want to do in the real world. As opposed to larger organizations they maintain the strength of their ties post graduation."

More resources
http://www.thenoze.org  http://www.cw.ua.edu/vnews/display.v/ART/2005/03/16/4237dfd4a9105?in_archive=1  http://en.wikipedi 
 

Source: http://www.associatedcontent.com/pop_print.shtml?content_type=article&content_type_id=97467
 http://www.illuminati-news.com/index.html

Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

The Influence of the Illuminati and Freemasonry on German Student Orders (and Vice Versa)

by Terry Melanson (7/1/2010)

Not widely known is the fact that some of the key ideas behind the creation of the Bavarian Illuminati came from a member of a German Studentenorden.
In 1776 Adam Weishaupt confided to one of his students, eighteen year-old Franz Anton von Massenhausen, that he was thinking of creating a secret society (at the University of Ingolstadt) to combat the influence of both the Jesuits and the Rosicrucians. Massenhausen had told Weishaupt that this was good idea, and that he already had some experience in this area. Before matriculating at Ingolstadt, Massenhausen informed his teacher, he had been a member of a student secret society in Göttingen; he went on to describe the manner in which they operated, its statutes, and the attire they wore. Taking this as a model, then, on May 1st 1776 Weishaupt, Massenhausen and three others, formed the Order of the Perfectibilists.1
It is ironic that such should be the case, for afterwards the Illuminati, in turn, had not only infiltrated various educational establishments but student societies as well. As Klaus Epstein explains it:
The famous Karlsschule in Stuttgart (Schiller’s alma mater) had several Illuminati on its staff. The educational movement headed by Basedow taught Illuminati principles, though Basedow himself apparently never joined the order. The University of Göttingen had several Illuminati among its professors, which led Weishaupt to exclaim with surprise that Ingolstadt was giving the law to its far more distinguished North German rival. Tutorial positions offered excellent leverage for working for the future triumph of the Aufklärung: the prominent Illuminat Leuchsenring served, for example, as tutor to the Prussian crown prince who became Frederick William III (though the later conduct of his pupil must have disappointed him).2 The two leading student societies (Studentenorden), the Konstantisten and the Schwarze Brüder, were both infiltrated by Illuminati. The actual influence of the order upon the education of Germany’s youth obviously cannot be quantitatively defined, and statistical calculations of the infiltration of the professorate are equally impossible to make.3 These examples suffice to explain, however, the fact that Conservatives called for a drastic purge of educational institutions.4

There’s a description of the German student orders, in an 1859 book by Karl von Raumer, which specifically mentions both the Konstantisten and the Black brothers (or the Black Order):
[The Students' Orders] arose about the middle of the eighteenth century. The first prohibition of them appeared at Göttingen, in 1748, and was repeated in 1760 and 1762. In the latter year appears the first trace of the same at Erlangen, in 1765 at Tubingen; in the same year, 1765, appeared the first prohibition of them at Jena, and another in 1767. A third came out in 1795, in connection with an imperial edict against secret societies; and a similar one was then issued in the Prussian universities and at Altdorf. In 1802, Meiners announces, with satisfaction, of Gottingen, that “it is now some years since the strictest inquiry could detect any of the orders at our university;” although he naively adds, in a note, that “within a very short period traces of an order have been discovered.” An accident, as I myself remember, led to this discovery. A student was drowned, and in sealing up his effects, a list was found of names of members (Konstantisten). Thus the orders lasted until the first years of the nineteenth century. At the time of the rise of the Burschenschaft (1816), they seem to have disappeared. I find no record of any contest of the Burschenschaft with the orders, but only against the Landsmannschaften.
What distinction existed between these Orders and the Landsmannschaften or Nations? There must have been one, because they were always at enmity. Meiners says that they had much in common in their organization, and that the orders differed from the Landsmannschaften “only in that they admitted members without regard to their nationality.” This was, it is true, one distinction, but not the only one; a second was, the adoption by the orders of symbols analogous to those of the Free Masons. Thus, there were found, in 1765, “traces of a lodge of Free Masons among the students at Tübingen.” Klüpfel says, “most of the orders in the universities were off-shoots of Free Masonry.” In like manner, Englehardt says that the Order of the Cross, founded in 1762, was organized throughout in the forms of Free Masonry. “In the place of assembly of the order, there was a basin with water, whose symbolic meaning was explained to those initiated; a statue of friendship, and one of virtue, skulls, a cross of the order, with sun, moon, and stars, and a crucifix.” The university senate reported, in 1767, that it had taken away some insignia of an order from some students, and that the orders, in spite of prohibitions, were universal, both in Erlangen and the other German universities, and that scarcely a student could be found who did not belong to an order.
In 1770 the Order of Coopers was discovered, which held lodges, had degrees, and had a destructive influence. The Black Order, or Order of Harmony, arose in 1771, at Erlangen, and had members in Nuremberg and Coburg. Its grand lodge was in Brunswick. In 1797 were found in the papers of this order catechisms of the first, second, and third grades, with symbols having an ethical signification. “The ceremonies of admission were adopted from the Free Masons, with whom the Black Order seems to have maintained very friendly relations. The statutes of this order named Pythagoras as their first known master.” So much will serve to describe this order as such; and it also appears that they were not confined to the universities, nor to students. The same was the case with the Constantists, who existed at Halle in 1786, and had afterward (about 1798), members in civil and military stations at Berlin. Their laws seem to have included the reckless Jacobinical religious and political opinions; and the Prussian ministry believed “that the revolutionists sought to make use of the students in their designs.”
What I find interesting about the above account is not only had the student orders cribbed from the Masons for their initiation ceremonies, but in Tübingen there was even a Masonic lodge discovered at the University. The Black brothers, it was mentioned, were also said to have “maintained very friendly relations” with the Masons. This happens to coincide with what Illuminati historian René Le Forestier had written as well.
The four major student orders during the time of the Illuminati were the Amicisten (or Amizisten), Constantisten, Unitisten and the Harmonisten. According to Le Forestier, the Amicists were formed in 1771, at Jena, by a few members of an even earlier society called the Mosellaner (or Moselbund), and had formed lodges or cenacles in Giessen, Marburg, Göttingen, Erlangen, Erfurt, Tübingen, Leipzig, Wurzburg, Frankfurt an der Oder and Vienna. In 1779, the authorities in Jena had relegated a number of Amicists and dissolved their lodges. They reformed in 1784, but the dissolution of the Mosellaner in 1792 signalled the beginning of the end (though some Amicists were still operating in 1811 at Leipzig, Jena and Halle). The Constantists, founded at Halle in 1777, established themselves at Jena in 1783 and spread to Giessen, Erlangen, Leipzig, Heidelberg, Frankfurt an der Oder and Vienna. Their appearance at Jena, Wittenberg and Göttingen had caused strife with other already-established student orders; quarrels and duels quickly ensued. The Constantists, writes Le Forestier, had disappeared by 1803. In the same year the Unitists had gone extinct as well. They were formed in 1771 at Halle, had rites composed of three degrees, and founded lodges at Jena, Göttingen, Leipzig, Erlangen and Frankfurt an der Oder. The Order of the Black Brothers was created by former members of the Amicists in 1781. They had adopted the Scottish rite degrees in 1785, and thenceforth took the name of the Order of Harmony – thus it would seem that they maintained more than just “friendly relations” with the Freemasonry. One of their lodges, “Christian among the Seven Golden Stars” [Christian zu den sieben Goldenen Sternen], was suppressed in 1796, and they were the subject of an inquest in 1797. The Lodges of the Black Brothers/Harmonists still existed in 1799 at Heidelberg, Giessen, Marburg, and Göttingen; and in 1804 they had voluntarily dissolved.5

Perhaps Le Forestier was mistaken about the date, place and founding of the Constantists, for it seems there was a Constantisten Order at the University of Göttingen in 1770, where, according to Arnold Brügmann, none other than Illuminatus Baron von Knigge (1752-1796) was a member.6 Knigge had indeed been studying at the University of Göttingen from 1769-1771, and an account in Steven Luckert’s invaluable thesis lends further support to the notion.
During his years of study at Göttingen, Knigge had been a member of the so-called Constantists (one of the popular student secret societies). Right from the start, he exhibited great skills as well as his ambition to rule. Within a short time, he made himself known in the order, and even proposed a new plan, that was eventually accepted, which extended beyond one’s years of study – for one’s lifetime. This change in statutes, however, brought with it new responsibilities. Knigge expected that each member, following graduation, would continue to submit monthly reports detailing his circumstances as well as information taken from government cabinets. While his plan failed because many students, having attained a post, ceased to send in their reports, the article’s author emphasized that this example showed that a student order could even be manipulated to commit acts of espionage, if a “wily man” stood behind it. But failure in no way hindered Knigge – he continued his personal odyssey in search of the ideal clandestine organization, until he found in Weishaupt a worthy companion, equally determined to rule the world.7
Luckert’s source was the counter-revolutionary journal Eudämonia oder Deutsches Volksglück: Ein Journal für Freunde von Wahrheit und Recht [Eudämonia or the Happiness of Germany: A Journal for the Friends of Truth and Justice], extant from 1795 to 1798. (If Luckert had doubts, however, the paragraph cited above would have included cautionary prepositions such as “according to,” “it is claimed” or “we are led to believe,” etc.) The “Eudämonists” were reactionary ex-Illuminati/Masons-turned-conservatives. Authors such as L. A. C. von Grolmann (1741-1809), J. A. Starck (1741-1816), H. A. O. Reichard (1751-1828) and L. A. Hoffmann (1760-1806) – all former Illuminati except for Starck.8
Adolph Franz Friedrich Ludwig, Baron von Knigge (1752 Bredenbeck, Germany – 1796 Bremen, Germany) -Philo (Judaeus)-
Adolph Franz Friedrich Ludwig, Baron von Knigge (1752 Bredenbeck, Germany – 1796 Bremen, Germany) -Philo (Judaeus)-
One of Knigge’s friends and defenders, the revolutionary activist and widely-read liberal journalist, G.F. Rebmann (1768-1824) was known to also have been a member of a student order – the Black Brothers. (And he’s listed in Schuttler’s Die Mitglieder des Illuminatenordens, but with an asterisk i.e. not confirmed).9 Rebmann was a supporter of the French Revolution, once praised the Illuminati as the precursors of the Jacobins, and was a favourite target of the Eudämonists.
In 1792/93, apparently the Erlangen authorities were after Rebmann for incendiary writings. “According to one published report,” wrote Luckert:
during the course of his flight to asylum, he stopped off in Göttingen, where he was given a hearty reception by his “brothers,” the members of the Black order, as a “martyr for the order’s principles.” During the course of the festivities, Rebmann regaled the audience, which also included non-members, with the tale of his flight to freedom. He succeeded in escaping with the aid of two accomplices – a “black brother” and his wife who lived in a neighbouring city. The couple drove up in a carriage to his hideout in Erfurt and Rebmann was able to escape by concealing himself under the woman’s skirts.10
Another link between the student orders and the Illuminati concerns the activities of Illuminatus J. L. J. Greineisen (1751-1831).11 Greineisen was arrested for giving “Jacobin” speeches at the University of Giessen and for “participating in an illegal student order.” The Eudämonist Grolmann was directly involved in Greineisen’s persecution and subsequent conviction, and recounted that “the authorities found in his possession some papers that not only contained what they determined were many principles of Illuminatism, but a completed new grade for a student order. In addition, Grolman cited one of these confiscated documents, which urged members to seek out and make friendly contact with the Illuminati.”12
Friedrich Wilhelm Ludwig von Beulwitz (1755 Schwarzburg-Rudolstadt, Germany – 1829) -Claude Fleury-
Friedrich Wilhelm Ludwig von Beulwitz (1755 Schwarzburg-Rudolstadt, Germany – 1829) -Claude Fleury-
German idealist, philosopher J. G. Fichte (1762-1814) was another target of the counter-revolutionaries. He was accused of being an atheist, an Illuminatus (though he wasn’t),13 and a corruptor of youth. Fichte’s unwavering support for the French Revolution, even during the Great Terror, hardly helped the situation. (The Eudämonists didn’t know it at the time, but Fichte became a member of the Rudolstadt Masonic Lodge ‘Günther zum stehenden Löwen,’ in 1794. The Master of the Lodge was none other than F. W. L. von Beulwitz (1755-1829), the head of the Rudolstadt Illuminati since 1784.)14
Fichte was appointed professor of philosophy at the University of Jena in 1794, where he was “a sensational lecturer, attracting streams of students who became his personal devotees. He eloquently preached the liberty and equality of all men, lectured on Sundays, became involved in the affairs of the student orders, and engaged in journalistic controversy on the nature of God.”15 This conforms to what the Eudämonists wrote, that Fichte “held secret meetings at night with students.”16 In addition, it is now known that Fichte, while a student at Leipzig, became a member of the Black brothers/Harmonists (c. 1781/82).17 They were still active at the University of Jena while he was there. In fact, the Harmonists’ Lodge ‘Christian among the Seven Golden Stars,’ mentioned above (which was suppressed in 1796), was in Jena.18 In 1795, however, Fichte criticized the student orders for “encouraging drunkenness, debauchery and duelling,” which resulted in a disruption of his lectures followed by insults and the stoning of his house.19
During the Napoleonic Wars German nationalism took hold and the old student orders were displaced with Burschenschaften.
The dream arose that the liberation of the fatherland would result in a spiritual revival and territorial unification of the German people. Johann Gottlieb Fichte (1762-1814) provided the intellectual legitimacy for this cultural nationalism with political consequences in the winter of 1807-8, in his Reden an die Deutsche Nation (Speeches to the German Nation). And Ernst Moritz Arndt (1769-1860) continued the emotional tone in 1813 in the song he composed with the question ‘Where is my German Fatherland?’, with the reply ‘as far as the German tongue rings’. His article Über den deutschen Studentenstaat, in which he pinned great hopes on the student generation of that time, also found great resonance in the academic world.
Under the influence of this new spirit, student movements emerged in many cities. In Berlin, Friedrich Ludwig Jahn (1778-1852) – the founder of the gymnastics movement – together with his friend, the philosophy professor much admired in student circles, Jakob Friedrich Fries (1773-1843), started in 1811 the secret student association Deutscher Bund which would prepare them for the coming war of liberation. Two years later, students from Jena with support of some professors founded a first Urburschenschaft under the motto ‘Ehre, Freiheit, Vaterland’. It was a fighting German national association, which aimed to promote the establishment of a liberal constitutional state for the whole of the fatherland.20
This helps put into perspective a curious and descriptive account, found in an 1813 official report from Mainz special police commissioner, auditor to the Council of State, intelligence bureau chief for Germany, François-Charles de Berckheim [Baron Franz Karl von Berckheim (1785-1836)]:
Monseigneur, they write to me from Heidelberg … that a great number of initiates into the mysteries of Illuminism are to be found there.
These gentlemen wear as a sign of recognition a gold ring on the third finger of the left hand; on the back of this ring there is a little rose, in the middle of this rose is an almost imperceptible dint; by pressing this with the point of a pin one touches a spring, by this means the two gold circles are detached. On the inside of the first of these circles is the device: “Be German as you ought to be”; on the inside of the second of these circles are engraved the words “Pro Patria.”21
There were more radical, conspiratorial, and revolutionary groups within the Urburschenschaft, such as the Unbedingten (Unconditionals) and the “Giessen Blacks” – Karl Follen (1796-1840) and his protégé, Karl Sand (1795-1820) were amongst its leaders. Sand would politically assassinate the conservative dramatist August von Kotzebue in 1819, which led to the Carlsbad Decrees and the repression known as the Demagogenverfolgung. Follen was suspected of being involved and he eventually fled to Chur, Switzerland. “None of Follen’s political associates in Jena had the slightest doubt that he was a ‘German devil’ and a ‘bloody revolutionary.’”22 Prussian historian Heinrich von Treitschke would famously describe Follen as a “petty Robespierre … endowed with great terroristic powers.”23
A recent remarkable biography of Karl Follen consolidates and assesses the scattered, but increasingly voluminous research into his life and times.24 Follen et al. – the Giessen Blacks and the Unconditionals – it turns out – were akin to terroristic nihilists. On July 1st in the same year as the Kotzebue assassination there was a failed attempt on the life of Karl von Ibell (1780-1834) by a Giessen Black and Follen associate, Karl Löning (1791-1819). Löning was arrested, imprisoned, and committed suicide by swallowing broken glass. Löning was practically brainwashed, much like Sand, by the rhetoric of the radicals in Jena and Giessen. Reminiscent of the all-too-familiar Muslim Jihadists, Löning was convinced he was doing “something good, which pleased God and humanity.” Friedrich Münch (1799-1881), a friend of both Karl and his brother Paul Follen, wrote that Karl Follen wished “to intimidate government authorities” and make them think “that his secret conspiracy of political murderers could strike anytime and anywhere they chose to.”25 Löning’s justification for the attempted assassination was in whole the doctrine of Karl Follen, Jakob Fries, the Giessen Blacks and the Unconditionals. “Follen may not have directly ordered Sand and Löning to murder specific individuals,” writes Spevack; “he did, however, explicitly recommend murder to them as a political tool as often as he could.”26
In Spevack’s book the doctrine espoused is described as the “principal of conviction,” while Treitschke calls it a “cult of personal conviction”:
It was bluntly declared that for the righteous man no law was of account. What the reason recognises as true must be realised by the moral will, at once, unconditionally, uncompromisingly, even to the point of annihilating all those who hold different opinions; there cannot be any talk of a conflict of duties, for the realisation of the reason is a moral necessity. This proposition was known simply as “the principle,” and it was on its account that Follen’s confidants termed themselves the “Unconditionals.” To the members of this sect it seemed that anything was permissible for the sake of popular freedom - lying, murder, or any other crime - for no one had the right to withhold freedom from the people.
Thus did the evangel of the overthrow of all moral and political order make its first appearance in Germany, that terrible theory which, under many different cloaks, was ever and again to disturb the century, and which was finally to receive its extremest development in the doctrine of the Russian nihilists. But Follen draped his nihilism in a Christian mantle: Jesus, the martyr of conviction, was the Unconditionals’ hero; their association-song declared “A Christ shalt thou become!”27
In 1819 the assassinations of the Duchess Dowager of Russia, as well as Czar Alexander I, were also contemplated by the Follen Unconditionals.28 Russia was, after all, integral to the Holy Alliance and the Metternichian suppression of real and imagined revolutionaries. Kotzebue was assassinated because of his ties to the court of Russia, as well as his vilification of various radical factions within Germany.
The Kotzebue assassination had an “electric effect on wavering revolutionaries,” wrote James H. Billington.29 Chief among them was the Filippo Buonarroti (1761-1837) accomplice – Mason and Carbonaro, Philadelphe and a Sublime Maître Parfait – Joachim Paul de Prati (1790-1863). To Prati, this was a striking example of the “power of fanaticism,” and an inspiring “signal for a general combat.”
…from that moment all my mind became as it were inflamed for political strife; from that moment I plunged headlong in a continual series of conspiracies and revolutionary commotions.30
It was while in exile in Chur that Karl Follen had met Prati,31
and, together with Wilhelm Snell (1789-1851) committed to forming a conspiratorial triumvirate-junta, in April 1820.
Twelve men, from different countries, should act as leaders. Each of the twelve were entitled to form as many secret societies as they thought proper, in order to associate the army, the nobility, the students, the craftsmen, and others, whilst the political creed was adapted according to their peculiar notions, but leaving them in the dark as to the first and more secret union. Thus the mysterious “Männerbund” was established with the aim to unite and republicanise Germany, whilst for the students the “Jünglingsbund” was organized. It was planned to recruit political associates in Italy, France and Germany. Snell left for Germany, Follen for Paris, Prati for Italy. Follen was in Paris from May-July 1820, where he met Voyer d’Argenson and Joseph Rey, who had founded in 1816 at Grenoble a secret society “Union”, of which in Paris Lafayette and Voyer d’Argenson were members. Implicated in the conspiracy of Nantil, 19th August 1820, Rey fled to Switzerland. There, at the end of that year, he met Prati and Wilhelm Snell, and then discussed plans to internationalize “Union” and the “Männerbund”. The “Männerbund” was dependent, as was stated in the “mémoire” for Metternich “on that secret centre which has secretly directed the greater part of the secret societies of Europe for years”. In other words: on Buonarroti.32
Follen’s Jünglingsbund (Youth League) seems to have been formed, but the directing body, Männerbund (League of Men) was not.
The 1820s were a prime time for secret societies of all stripes. Follen’s exploits and connections enabled him – however briefly – to rub shoulders with the “crème de la crème” of the European-wide revolutionary movement. He stayed in Switzerland until 1824, escaping the authorities in Germany and Prussia for five years. Finally, he realized it wasn’t safe any longer and fled for good to the United States. Through the aid Lafayette, Karl Follen was accepted into the faculty at Harvard, becoming the University’s first professor of German.
***
1 See René Le Forestier, Les Illuminés de Bavière et la Franc-Maçonnerie Allemande [Paris: 1915], Archè reprint, 2001, p. 29, quoting from the Bavarian government interrogation of Massenhausen in 1787. Weishaupt confirmed the account as well, in his 1790 book Pythagoras. “[H]e had admitted, in his own defense,” wrote Steven Luckert, “that he had received the idea of forming a secret society from a student, and that the founding members of the Illuminati order were, for the most part, his current or former pupils” (in Jesuits, Freemasons, Illuminati, and Jacobins: Conspiracy theories, secret societies, and politics in late eighteenth-century Germany, Ph.D. dissertation, State University of New York at Binghamton, 1993, pp. 588-9).
2 Referring, of course, to the fact that Frederick William became an initiate of the Golden and Rosy Cross and a determined adversary of the Illuminati and the Enlightenment (see Perfectibilists, pp. 19-20, 24-25 and notes).
3 Epstein was writing in 1966, before the membership studies of Richard van Dülmen and Hermann Schüttler. With the publication of Schüttler’s Die Mitglieder des Illuminatenordens 1776-1787/93 [The Members of the Order of the Illuminati 1776-1787/93] (Munich: Ars Una 1991), in particular, it seems very likely that the impossibility of the situation has definitely become feasible (should someone wish to undertake such a study).
4 The Genesis of German Conservatism, Princeton University Press, 1966, p. 84.
5 Le Forestier, op. cit., pp. 704-5.
6 Zucht und Leben der deutschen Studenten, 1648-1848 (Berlin: Limpert, 1941), p. 118.
7 Luckert, op. cit., pp. 589-90.
8 See Perfectibilists, op. cit., pp. 121-3 and notes.
9 In the Rebmann bio in Schüttler (p. 123), we read: “Mitglied der ‘Schwarzen Brüder’ in Göttingen” [Member of the ‘Black Brothers’ in Göttingen].
10 Luckert, op. cit., p. 594.
11 Listed as a member in Schüttler, op. cit., p. 63; it’s suspect, however, because there is only one citation for the claim, and though it is a reliable one, the work is far from a primary source: Manfred Agethen, Geheimbund und Utopie. Illuminaten, Freimaurer und deutsche Spätaufklärung (München 1987), p. 189.
12 Luckert, op. cit., p. 595.
13 A good many of Fichte’s friends were indeed Illuminati, and he was active as a Mason in the 1790s. For a meticulous look into Fichte’s association and correspondences with Masons and Illuminati, see the excellent work Radrizzani et al., J.G. Fichte: Philosophie de la maçonnerie et autres textes (Vrin: 1995).
14 See Ibid., p. 167 and Schüttler, op. cit., p. 23.
15 R.R. Palmer, The Age of Democratic Revolution: A Political History of Europe and America, 1760-1800 – II: The Struggle, Princeton University Press, 1970, pp. 449-50.
16 Luckert, op. cit., p. 591.
17 Bernhard Schroeter (ed.), Für Burschenschaft und Vaterland: Festschrift für den Burschenschafter und Studentenhistoriker Prof. Dr. Peter Kaupp, Jena 2006, p. 207.
18 Ibid., p. 206.
19 Immanuel Kant, Arnulf Zweig (ed.), Correspondence (Cambridge University Press, 1999), p. 527; cf. Luckert, op. cit., p. 592.
20 Gevers and Vos, “Student Movements,” in Walter Rüegg (ed.), A History of the University in Europe: Volume 3, Universities in the Nineteenth and Early Twentieth Centuries (1800-1945), Cambridge University Press, 2004, p. 273.
21 Nesta H. Webster, Secret Societies and Subversive Movements, A & B Publishers Group, 1998, p. 259.
22 Jürgen Heideking, James A. Henretta (eds.), Republicanism and Liberalism in America and the German States, 1750-1850 (Cambridge University Press, 2002), p. 240.
23 Heinrich von Treitschke, Eden & Cedar Paul (trs.), Treitschke’s History of Germany in the Nineteenth Century, v. 3, London: 1917, p. 606.
24 Edmund Spevack, Charles Follen’s Search for Nationality and Freedom: Germany and America, 1796-1840 (Harvard University Press, 1997).
25 Ibid., pp. 77-8.
26 Ibid., p. 79.
27 Treitschke, op. cit., p. 71.
28 Spevack, op. cit., p. 80.
29 James H. Billington, Fire in the Minds of Men (Basic Books, 1980), p. 138.
30 Ibid.
31 Curiously, Prati was for a time a teacher at Illuminatus Pestalozzi’s communitarian school at Yverdon, and had even become a practising Mesmerist: see, Richard Haven, “Dr. de’Prati: A Note and a Query,” in Victorian Periodicals Newsletter, No. 16, [Vol. 5, No. 2] (Jun., 1972), p. 47.
32 Arthur Lehning, “Buonarroti and His International Secret Societies” in International Review of Social History (1956), I, p. 125. 
 
 http://www.bavarian-illuminati.info/
 

ILLUMINATI, ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ KAI ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ



Όλοι μας, ανεξαιρέτως, έχουμε συνωμοτήσει μια φορά τουλάχιστον στη ζωή μας και η πλειοψηφία των ανθρώπων συνωμοτεί τόσο συχνά που πλέον έχει σταματήσει να το αντιλαμβάνεται. Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό, ίσως αναρωτηθείτε...Η απάντηση βρίσκεται στον ίδιο τον ορισμό της λέξης «συνομωσία»: η μυστική συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσοτέρων ανθρώπων για την πραγματοποίηση (ή μη) κάποιας ενέργειας. Η ενέργεια αυτή συνήθως έχει έναν παράνομο και ενδεχομένως ανήθικο χαρακτήρα και αποσκοπεί σε προσωπικό όφελος των συμμετεχόντων εις βάρος κάποιου τρίτου, ο οποίος βέβαια αγνοεί τόσο το σχέδιο όσο και τις προθέσεις των σχεδιαστών της συνομωσίας. Με άλλα λόγια, πολλές απλές και καθημερινές πράξεις μπορούν να χαρακτηρισθούν ως συνομωσίες: από την συμφωνία δύο μαθητών να αντιγράψουν σε κάποιο σχολικό διαγώνισμα, εως την «κάλυψη» που παρέχει μια γυναίκα στη φίλη της που απατά το σύζυγο της, όταν εκείνος της τηλεφωνεί υποψιασμένος ότι κάτι δεν πάει καλά.
Φυσικά, οι προαναφερθείσες «συνομωσίες» είναι τόσο μικρές που δεν αποτελούν καν αντικείμενο έρευνας, εκτός βέβαια αν μιλάμε για τον απατημένο σύζυγο! Το ζήτημα είναι το μέγεθος: όσο μεγαλύτερη, σατανικότερη και πολυπλοκότερη η συνομωσία, τόσο μεγαλύτερο ενδιαφέρον προκαλεί στους κύκλους των συνομωσιολόγων και όχι μόνο. Και λέμε όχι μόνο γιατί αν ο σχεδιασμός μικρών και καθημερινών συνομωσιών είναι μια από τις πιο συνηθισμένες ενασχολήσεις μας, η συνομωσιολογία είναι αναμφισβήτητα το εθνικό μας σπορ, μετά το ποδόσφαιρο. Αναρωτηθείτε απλά πόσες συνομωσίες ακούσατε ή σχολιάσατε πρόσφατα, σε «πηγαδάκια» κάθε είδους.
Το πάθος των λαών με τη συνομωσιολογία γίνεται ευκόλως κατανοητό αν σκεφτεί κανείς ότι δεν υπάρχει μεγάλο ιστορικό γεγονός που να έλαβε χώρα τα τελευταία 50 χρόνια (και όχι μόνο) και να μην είναι συνυφασμένο στο νου του κόσμου με κάποια συνομωσία. Ποιο να πρωτοθυμηθεί κανείς; Την πρώτη προσσελήνωση που κάποιοι υποστηρίζουν ότι δε συνέβη ποτέ; Τη δολοφονία του J.F Kennedy που συζητιέται ακόμη και σήμερα; Τον τραγικό θάνατο της πριγκίπισσας Diana που ορισμένοι χαρακτηρίζουν δολοφονία. Αν θέλετε να αναφερθούμε και σε «εγχώρια» παραδείγματα, δε χρειάζεται να ψάξουμε σε τόμους ιστορικών βιβλίων για να βρούμε κάποιο από αυτά. Αλήθεια, ποιος δε θυμάται την περίφημη «ασύμμετρη απειλή» δια στόματος του τότε Υπουργού Δημοσίας Τάξης , που πυροδότησε μια άνευ προηγουμένου συνομωσιολογία σε κάθε γωνιά της χώρας για το ποιος ή ποιοι προκάλεσαν τις καταστροφικές πυρκαγιές;
Το πάθος αυτό του κόσμου με την συνωμοσιολογία δεν πέρασε απαρατήρητο από το άγρυπνο μάτι του Hollywood, που πάντα αναζητεί νέες πηγές έμπνευσης (και εσόδων). Ήδη από το 1962, το εξαιρετικό The Manchurian Candidate καθηλώνει τους θεατές στις σκοτεινές αίθουσες, όπως και τα Seven Days in May (1964) και Three Days of the Condor (1975). Στη δεκαετία του 80, το κινηματογραφικό είδος των συνομωσιολογικών θρίλερ παρακμάζει στη σκιά των Blockbusters. Στη δεκαετία του 90 όμως, με τη διάδοση του Διαδικτύου οι πάντες αποκτούν πρόσβαση σε ένα χείμαρρο πληροφοριών. Αποτέλεσμα αυτού, η ανάπτυξη και διάδοση εκατοντάδων θεωριών συνομωσίας που εμπλέκουν κυριολεκτικά το μισό πλανήτη. Ακολουθούν τα X-Files, και τα 90s χαρακτηρίζονται -όχι άδικα- ως «Η δεκαετία της Συνομωσιολογίας».
Στη δεκαετία που διανύουμε, μια συγκεκριμένη ταινία τάραξε τα νερά και προκάλεσε ατελείωτες συζητήσεις, όχι τόσο για την καλλιτεχνική της αξία αλλά για το αμφιλεγόμενο περιεχόμενο της. Πρόκειται φυσικά για τον περίφημο Κώδικα Da Vinci (2006), την κινηματογραφική μεταφορά του best-seller, The Da Vinci Code, συγγραφέας του οποίου είναι ο Αμερικανός Dan Brown. Βιβλίο και ταινία πραγματεύονται την αποκάλυψη της μεγαλύτερης συνομωσίας όλων των εποχών, ότι δηλαδή ο Χριστός όχι μόνο ήταν παντρεμένος, αλλά είχε και απογόνους.
Παρά τον υπερεκτιμημένο χαρακτήρα τόσο της ταινίας όσο και του βιβλίου, το Hollywood βρήκε στο πρόσωπο του Dan Brown μια φλέβα χρυσού που θα μπορούσε να αποφέρει στην κινηματογραφική βιομηχανία τεράστια κέρδη. Πράγματι, ο Κώδικας Da Vinci σημείωσε εισπράξεις άνω των 700.000.000 δολαρίων παγκοσμίως. Φυσικά, ο Brown μετά την τεράστια επιτυχία του Κώδικα, είχε άλλον έναν άσο στο μανίκι… Ο λόγος για το Angels and Demons, ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε τρία χρόνια πριν τον Κώδικα Da Vinci και η κινηματογραφική του εκδοχή βγήκε στις ελληνικές αίθουσες στα μέσα Μαίου του 2009.
Το βιβλίο (που κυκλοφόρησε στα ελληνικά με τον τίτλο «Illuminati – Οι Πεφωτισμένοι) αφηγείται τις περιπέτειες του συμβολόγου του Harvard, Robert Langdon, που προσπαθεί να εμποδίσει την καταστροφή του Βατικανού από μια θρυλική μυστική αδελφότητα: τους Illuminati.
Illuminati… Ο όρος ακούγεται ιδιαίτερα γνώριμος, ακόμα και αν δεν έχετε ασχοληθεί ποτέ με συνομωσίες. Πολλά έχουν ακουστεί στο παρελθόν για αυτή την μυστική αδελφότητα, η φήμη της οποίας έχει φτάσει στα πέρατα του κόσμου. Οι περισσότεροι συνομωσιολόγοι θεωρούν πως οι Illuminati ελέγχουν σχεδόν τα πάντα σήμερα: από τις μυστικές υπηρεσίες όλων των χωρών, μέχρι τις τράπεζες και τις κυβερνήσεις κάθε χώρας. Τι πραγματικά συμβαίνει όμως;
Οι Illuminati που υπήρχαν πριν τους… Illuminati! 
Αν και μυστικές αδελφότητες με το όνομα Illuminati εμφανίζονται κατά κύριο λόγο τους τελευταίους τρεις αιώνες, υπάρχουν αναφορές για ομάδες «Πεφωτισμένων» αρκετά νωρίτερα. Στη συνέχεια θα δούμε ορισμένες από αυτές, αν και πρέπει να τονιστεί πως οι αδελφότητες αυτές συνδέονται με τους Illuminati των συνομωσιολόγων μόνο λόγω ονόματος, αφού ιδεολογικά διαφέρουν ριζικά.
Κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, εμφανίζονται στην Ισπανία οι οπαδοί μιας μυστικιστικής Χριστιανικής σέκτας που αυτοαποκαλούνται Alumbrados, δηλαδή Πεφωτισμένοι. Οι πεποιθήσεις της συγκεκριμένης σέκτας είναι ενδιαφέρουσες και άξιες αναφοράς: Οι Alumbrados πίστευαν ότι μπορούν με τον μυστικισμό να φτάσουν στην τελειότητα και να επικοινωνήσουν με το Θεό. Απέρριπταν ως «περιττή» κάθε είδους εκκλησιαστική λατρεία, συμπεριλαμβανομένων και των Μυστηρίων, ενώ δεν ήταν λίγα τα μέλη της οργάνωσης που υποστήριζαν ότι έβλεπαν οράματα. Φυσικά, οι ισχυρισμοί αυτοί τράβηξαν το ενδιαφέρον της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης και από το 1529 και έπειτα η σέκτα διώκεται ανηλεώς.
Το 1623 μέλη των Alumbrados φθάνουν στην Γαλλία από τη Σεβίλλη και προσπαθούν να προσηλυτίσουν νέους οπαδούς. Περιέργως τα καταφέρνουν όταν ο εφημέριος του ναού του Αγίου Γεωργίου της Roye , στη Βόρεια Γαλλία, Pierre Guerin, εισχωρεί στις τάξεις τους. Οι Γάλλοι Πεφωτισμένοι γίνονται γνωστοί αρχικά ως Illumines («Πεφωτισμένοι» στα Γαλλικά) και στη συνέχεια καλούνται Guerinets από το όνομα του νέου ηγέτη τους. Οι Guerinets βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στις επαρχίες Picardy και Flanders, όπου και προσηλυτίζουν αρκετά νέα μέλη. Η δράση τους όμως τελειώνει άδοξα γύρω στα 1635, μετά από μια σειρά διωγμών εναντίον τους.
Τον 16ο αιώνα μια ακόμα οργάνωση «Πεφωτισμένων» εμφανίζεται στην πιο απίθανη τοποθεσία που θα περίμενε κανείς: τα βουνά του… Αφγανιστάν! Ο λόγος για τους Roshaniya, που ιδρύθηκαν από τον Ινδό Bayazid Ansari γύρω στο 1560. Η σέκτα είχε αρχικά έναν θρησκευτικό χαρακτήρα, με τους οπαδούς του Ansari να λατρεύουν το «Υπέρτατο Ον», το οποίο μπορούσε να τους χαρίσει τη Φώτιση. Απέρριπταν όλες τις θρησκείες ως λανθασμένες, ενώ θεωρούσαν πως όφειλαν να υπακούν μόνο τους ανώτερους τους στο τάγμα και όχι κάποιον μονάρχη. Ανέπτυξαν μάλιστα και τεχνικές για να αναγνωρίζονται τα μέλη του τάγματος μεταξύ τους, χρησιμοποιώντας μια σειρά χειρονομιών και κινήσεων του σώματος.
Η ιδεολογία της σέκτας μετέτρεψε σταδιακά το χαρακτήρα της από αμιγώς θρησκευτικό σε στρατιωτικό-πολιτικό. Όλα τα μέλη εκπαιδεύονταν στη χρήση όπλων και στις τέχνες του πολέμου ενώ άρχισαν να κυνηγούν με μίσος όσους δεν άνηκαν στο τάγμα. Χαρακτηριστικός είναι ο όρκος που έδιναν οι νεόφυτοι του Τάγματος: «Ορκίζομαι συνεχή σιωπή, πίστη, αφοσίωση και πλήρη υποταγή στο Τάγμα. Όλοι εκείνοι που δε γνωρίζουν το μυστικό μας σημάδι αναγνώρισης, είναι το νόμιμο θήραμα μας.»
Νιώθοντας σίγουροι για τη δύναμη τους, οι Roshaniya στράφηκαν εναντίον των Μογγόλων που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή. Παρ’ότι ολιγάριθμοι και με ελλιπή εξοπλισμό, κατάφεραν να νικήσουν το Μογγολικό στρατό στην πόλη της Chοra, στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται η επαρχία Oruzgan. Η νίκη αυτή χάρισε στον Bayazid Ansari τη φήμη του ήρωα και οι ακόλουθοι του άρχισαν να τον αποκαλούν Pir-i-Roshan, «Απόστολο του Φωτός». Φυσικά, τα κατορθώματα του δεν έμειναν απαρατήρητα από τους Μογγόλους, που ήθελαν να τον σταματήσουν με κάθε τρόπο. Τελικά, όταν οι Roshaniya προσπάθησαν να καταλάβουν τη σημερινή επαρχία του Nangarhar στο Ανατολικό Αφγανιστάν, συνετρίβησαν από τους Μογγόλους. Όσοι δεν σκοτώθηκαν στη μάχη πιάστηκαν αιχμάλωτοι, ενώ ο Bayazid Ansari, παρ’ότι κατάφερε να διαφύγει τραυματισμένος, έχασε τη ζωή του λίγο αργότερα.
Η λίστα με τις ομάδες «Πεφωτισμένων» που προυπήρχαν των ιστορικών Illuminati θα μπορούσε να είναι αρκετά μεγαλύτερη, αφού ο ίδιος ο όρος, λόγω της φύσης του, ήταν αρκετά δημοφιλής μεταξύ μυστικιστικών οργανώσεων, χριστιανικών αιρέσεων και σεκτών. Ενδεικτικά αναφέρουμε επίσης τους Πεφωτισμένους Θεοσοφιστές της Βρετανίας (1767) και τους Illuminati της Avignon, που ιδρύθηκαν γύρω στο 1770 στην ομώνυμη πόλη της Γαλλίας κι εξαφανίστηκαν κατά τη Γαλλική επανάσταση.
Μια Μυστική Αδελφότητα Γεννιέται
Στις 6 Φεβρουαρίου του 1748, γεννιέται στο Ingolstadt της Βαυαρίας ο Adam Weishaupt. Ο πατέρας του, Johann Georg Weishaupt, πέθανε όταν ο Adam ήταν μόλις πέντε ετών και την κηδεμονία του μικρού ανέλαβε ο νονός του, Βαρόνος Johann Adam Freiherr von Ickstatt, υπέρμαχος του κινήματος του Διαφωτισμού. Από μικρός κιόλας ο Weishaupt έλαβε μια πολύπλευρη εκπαίδευση: μαθήτευσε σε συντηρητικό Ιησουΐτικο σχολείο, ενώ ταυτόχρονα είχε ελεύθερη πρόσβαση στην τεράστια βιβλιοθήκη του Ickstatt. Οι εμπειρίες του δίπλα στους Ιησουΐτες και το φιλελεύθερο πνεύμα του αναδόχου του, διαμόρφωσαν το χαρακτήρα του με μοναδικό τρόπο και έθεσαν τις βάσεις για την μετέπειτα ιδεολογία του.
Το 1768 ο Weishaupt αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ingolstadt, έχοντας στα χέρια του το Πτυχίο της Νομικής Επιστήμης. Δίδαξε Νομικά για δύο χρόνια και το 1772, σε ηλικία μόλις 24 ετών, έγινε καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου στο πανεπιστήμιο από όπου αποφοίτησε. Φυσικά, η ταχύτατη εξέλιξη του δε σταμάτησε εκεί: το 1775, στα 27 του, εξελέγη κοσμήτορας της σχολής Δικαίου του Πανεπιστημίου.
Στο σημείο αυτό ο Weishaupt είχε αποποιηθεί για τα καλά την ιδεολογία των Ιησουϊτών, κοντά στους οποίους μαθήτευσε, και στρεφόταν ανοιχτά εναντίον της εκκλησιαστικής απληστίας και ματαιοδοξίας. Οι Ιησουΐτες από την πλευρά τους, δεν έβλεπαν με καθόλου καλό μάτι την άνοδο ενός νεαρού στα ανώτατα κλιμάκια της Πανεπιστημιακής κοινότητας, πόσο μάλλον όταν εκείνος εκτόξευε δριμύτατες κατηγορίες εναντίον τους. Οι φιλελεύθερες απόψεις του Weishaupt, εμπνευσμένες από τα έργα των Γάλλων διαφωτιστών που είχε διαβάσει εκατοντάδες φορές στη βιβλιοθήκη του νονού του, τους ενοχλούσαν ιδιαίτερα και αποφάσισαν να αναλάβουν δράση. Κάπως έτσι ξεκίνησε μια λυσσαλέα προσπάθεια από πλευράς των Ιησουϊτών να υπονομεύσουν την κοινωνική θέση και το εκπαιδευτικό έργο του Weishaupt.
Αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής υπήρξε η έντονη αντίδραση του Weishaupt, που θεώρησε πως οι Ιησουΐτες έπληγαν ευθέως την ελευθερία του λόγου του. Εκείνος όμως, αντί να αναλωθεί σε μια διαμάχη από την οποία δύσκολα θα έβγαινε νικητής, συνέλαβε ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο που θα μπορούσε όχι μόνο να τον φέρει σε θέση ισχύος, αλλά και να αλλάξει τον κόσμο για πάντα: να ιδρύσει μια μυστική οργάνωση που σταδιακά θα αποκτούσε δύναμη και θα στρεφόταν ενάντια στο δεσποτισμό και τη μισαλλοδοξία της εκκλησίας.
Την 1η Μαΐου του 1776, το σχέδιο του έγινε πραγματικότητα. Υπό το φως των κεριών, στο εσωτερικό ενός κτιρίου του Πανεπιστημίου και με άκρα μυστικότητα, γεννήθηκε την ημέρα αυτή μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες οργανώσεις όλων των εποχών. Ο λόγος φυσικά για τους Illuminati, τους «Πεφωτισμένους».
Μόνο πέντε άτομα ήταν παρόντα σε κείνη την πρώτη συνάντηση, συμπεριλαμβανομένου και του Weishaupt. Τα ονόματα των υπολοίπων δεν μας είναι όλα γνωστά, εκτός από εκείνα του Anton von Massenhausen και του Max Edler von Merz , φοιτητές του Weishaupt στο Πανεπιστήμιο.
Η πρώτη διαφωνία ανάμεσα στα μέλη της οργάνωσης συνίστατο στο ποιο θα έπρεπε να είναι το όνομα της. Προτάθηκαν τουλάχιστον τρία ονόματα, ανάμεσα στα οποία και τα Perfectibilists («Τελειοθήρες», δηλαδή αυτοί που αναζητούν την Τελειότητα) και Bees («Μέλισσες). Ίσως φαίνεται παράξενο στον αναγνώστη το ότι η λέξη «Μέλισσες» προτάθηκε ως ονομασία της οργάνωσης, αλλά υπάρχει μια απόλυτα λογική εξήγηση για αυτό. Η κυψέλη των μελισσών ήταν ανέκαθεν ένα σημαντικότατο σύμβολο για μια άλλη μυστική οργάνωση, τους Ελευθεροτέκτονες και υποδηλώνει την εργατικότητα και την συνεργασία μεταξύ των μελών της.
Τελικά, ο ίδιος ο Weishaupt επέλεξε το όνομα Illuminati. Τον λόγο για αυτή του την επιλογή μας δίνει ο βιβλιοθηκονόμος του Αμερικανικού Κογκρέσου, James Billington, στο βιβλίο του Fire In the Minds of Men (1980), όπου αναφέρει πως ο Weishaupt εμπνεύστηκε από «την εικόνα του Ήλιου που ακτινοβολεί». Για αυτόν ακριβώς το λόγο στα γράμματα μεταξύ των μελών της, η οργάνωση χρησιμοποιούσε έναν κύκλο με μια τελεία στο κέντρο ως σύμβολο
Η αρχική επιδίωξη των Illuminati, ήταν βεβαίως η εξάπλωση τους σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Ο κύριος στόχος τους όμως και ο λόγος για τον οποίο δημιουργήθηκε η οργάνωση ήταν η αποδυνάμωση της εκκλησίας, που είχε τεράστια επιρροή στο λαό και η κατάλυση της Βαυαρικής μοναρχίας, η οποία θα αντικαθίστατο από μια φιλελεύθερη, δημοκρατική κυβέρνηση, στην οποία βεβαίως θα συμμετείχαν και οι ίδιοι.
Φυσικά, ο Weishaupt και οι υπόλοιποι τέσσερις που βρέθηκαν σε κείνο το δωμάτιο την 1η Μαΐου του 1776, γνώριζαν ότι η επιβίωση δε θα ήταν καθόλου εύκολη. Για αυτόν ακριβώς το λόγο προέβησαν στη λήψη μιας σειράς «μέτρων ασφαλείας». Αρχικά , καθιέρωσαν τουλάχιστον έναν κρυπτογραφικό Κώδικα που θα τους επέτρεπε να επικοινωνούν με σχετική ασφάλεια. Ο Κώδικας αυτός συνίστατο από αντικατάσταση των 24 γραμμάτων του Λατινικού αλφαβήτου με αριθμούς, σύμφωνα με ένα προκαθορισμένο «κλειδί». Για παράδειγμα, το γράμμα Α συμβολίζετο με τον αριθμό 12, το γράμμα Β με το 11 κ.ο.κ. Σύμφωνα μάλιστα με τον ερευνητή και συγγραφέα Arkon Daraul (ψευδώνυμο) , οι Illuminati χρησιμοποιούσαν δύο ακόμα κρυπτογραφικά αλφάβητα.
Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, τα κρυπτογραφήματα δεν αρκούσαν για να διασφαλίσουν τις επικοινωνίες των μελών των Πεφωτισμένων. Η απόλυτη μυστικότητα ήταν επιβεβλημένη κι έτσι προφανώς κανένα μέλος δε μπορούσε να χρησιμοποιήσει το πραγματικό του όνομα σε μια επιστολή. Έτσι, ο Weishaupt καθιέρωσε ένα ψευδώνυμο για κάθε μέλος της οργάνωσης, νέο ή παλιό. Όλα τα ψευδώνυμα προέρχονταν από ιστορικά και μυθολογικά πρόσωπα, κυρίως από την Αρχαία Ελλάδα και την Αρχαία Ρώμη. Για τον εαυτό του, ο Weishaupt επέλεξε το «Σπάρτακος», το όνομα του μονομάχου που προκάλεσε τη μεγάλη εξέγερση των σκλάβων κατά της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, το 73 π.Χ. Η επιλογή του συγκεκριμένου ψευδωνύμου μόνο τυχαία δε μπορεί να ήταν και είναι πιθανό ο Weishaupt να ήλπιζε πως θα καταφέρει να στρέψει το λαό κατά της μοναρχίας και της εκκλησίας ακριβώς όπως έκανε ο Σπάρτακος. Τα δύο άλλα μέλη του αρχικού πυρήνα έλαβαν τα ονόματα Αίαντας (Massenhausen) και Τιβέριος (Merz), ο πρώτος από τον μυθικό Σαλαμίνιο ήρωα και ο δεύτερος από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τιβέριο Καίσαρα Αύγουστο. Αναφέρουμε ενδεικτικά και ορισμένα από τα ψευδώνυμα που χρησιμοποίησε η οργάνωση για κάποια από τα μεταγενέστερα μέλη της: Σόλων, Αννίβας, Ταμερλάνος, Πυθαγόρας, Ερμής, Διομήδης, Έκτορας κτλ.
Πέρα από τη χρήση ψευδωνύμων, η οργάνωση χρησιμοποιούσε επίσης και αλλαγμένα τοπωνύμια, ώστε να μη γίνονται κατανοητά τα σχέδια της. Έτσι, στις επιστολές τους, η Βαυαρία γινόταν «Αχαΐα», η Γαλλία «Ιλλυρία», το Μόναχο «Αθήνα» κ.ο.κ. Μάλιστα, η μυστικοπάθεια των Πεφωτισμένων ήταν τέτοια που εφηύραν μέχρι και δικό τους ημερολόγιο!
Η Οργάνωση Εξαπλώνεται
Η εξάπλωση της οργάνωσης στη συντηρητική Βαυαρία του 18ου αιώνα, δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Ελάχιστοι είναι αυτοί που θέλουν να εισχωρήσουν στις τάξεις μιας νέας οργάνωσης, με τόσο ριζοσπαστικούς στόχους. Ο Weishaupt αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα με δύο τρόπους: αρχικά, εφευρίσκει μια «γενεαλογία», που ανάγει τη δημιουργία της οργάνωσης στην Περσία του 5ου αιώνα (!) και επιπλέον, δεν αποκαλύπτει σε κανένα νέο μέλος τους πραγματικούς στόχους της. Αντ’αυτού, τα νέα μέλη διδάσκονται ότι η οργάνωση αντιπροσώπευε τα υψηλότερα ιδανικά της Χριστιανικής διδασκαλίας και ότι στόχος της ήταν η αποκατάσταση της ελευθερίας και της ισότητας μεταξύ των ανθρώπων. Φυσικά, οι ανώτεροι στην ιεραρχία γνώριζαν την αλήθεια…
Παρ’όλα αυτά, η ανταπόκριση του λαού δεν ήταν η αναμενόμενη και το 1777 ο Weishaupt γίνεται μέλος Μασονικής στοάς στο Μόναχο, αναζητώντας νέα μέλη στις τάξεις των Μασόνων. Την τριετία 1777-1780, περίπου εξήντα άτομα γίνονται μέλη των Πεφωτισμένων, αλλά οι εσωτερικές διαμάχες αρχίζουν να μαστίζουν την οργάνωση, κυρίως λόγω της έλλειψης χρηματικών πόρων.
Το 1780 η κατάσταση αλλάζει όταν προσχωρεί στις τάξεις της οργάνωσης ο -πρώην Μασόνος και αλχημιστής- Βαρόνος Franz Friedrich Knigge. Οι εμπειρίες του κοντά σε Μασόνους και Ροδόσταυρους τον καθιστούν πολύτιμο στους Illuminati, που βιώνουν μια περίοδο εσωτερικής κρίσης. Ο Knigge ανέρχεται γρήγορα στην κορυφή της ιεραρχίας της οργάνωσης και εξελίσσεται σε δεξί χέρι του Weishaupt. Το 1781, μετά από δικές του παραινέσεις, η δομή και οι τελετουργίες των Illuminati αλλάζουν σύμφωνα με τα πρότυπα του Τεκτονισμού και η οργάνωση αναπτύσσεται ταχύτατα. Μέχρι το 1784, αριθμούσε πάνω από 2.000 μέλη σε περισσότερες από επτά χώρες, μεταξύ των οποίων και οι Goethe και Herder.
Το 1784 ο Βαρόνος Von Knigge αποχωρεί από τους Illuminati, έχοντας βέβαια ορκισθεί πρώτα ότι δε θα αποκαλύψει σε κανέναν τα μυστικά της οργάνωσης. Την αποχώρηση του προκάλεσε ένας διαρκής αγώνας για εξουσία μεταξύ του ίδιου και του Weishaupt, που οδήγησε σε πλήθος προστριβών και διαμαχών. Αυτή ήταν και η αρχή του τέλους για τους Illuminati… Το 1785 και ενώ πληροφορίες για την οργάνωση είχαν φθάσει εως την αυλή του Βαυαρού μονάρχη, ο Weishaupt παραιτείται από τη θέση του κοσμήτορα στο Πανεπιστήμιο του Ingolstadt. Γνώριζε ότι το τέλος ήταν κοντά κι έτσι αυτοεξορίσθηκε από τη Βαυαρία, βρίσκοντας καταφύγιο στη κεντρική Γερμανία. Το μόνο που γνωρίζουμε για την εκεί δραστηριότητα του είναι ότι συγγράφει βιβλία (ορισμένα μάλιστα για τους Illuminati) μέχρι το θάνατο του, το 1830..
Στο μεταξύ, στη Βαυαρία τα μέλη της οργάνωσης διώκονται, μετά από σειρά διαταγμάτων των αρχών κατά των μυστικών εταιρειών. Πολλά μέλη φυλακίζονται, άλλοι φεύγουν από τη χώρα και εκεί, στα τέλη του 19ου επέρχεται το τέλος για τους θρυλικούς Πεφωτισμένους…
Ελέγχουν Πραγματικά τον Κόσμο; 
Από όλα τα προαναφερθέντα γίνεται εύκολα κατανοητό το ότι οι Illuminati ήταν μια από τις πιο βραχύβιες μυστικές οργανώσεις της Ιστορίας, με ζωή μόλις εννέα ετών (1776-1785). Μετά το 1785 η δράση τους έγινε γνωστή οπότε υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: είτε διαλύθηκαν, είτε συνέχισαν να δρουν έχοντας διαφορετικό όνομα. Τι πιθανότητες υπάρχουν όμως να συνέβη το δεύτερο;
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει καμιά ιστορική απόδειξη για το ότι η οργάνωση συνέχισε να υπάρχει μετά το 1800. Καμία απολύτως. Οι συνομωσιολόγοι όμως επιμένουν: οι Illuminati όχι μόνο υπάρχουν σήμερα, αλλά ελέγχουν κυριολεκτικά τα πάντα: από τις θρησκείες μέχρι τις κυβερνήσεις ανά τον κόσμο. Επιπλέον, έχουν παντού πράκτορες και κατασκόπους, ελέγχουν την εκπαίδευση και πλαστογραφούν την ιστορική αλήθεια, δολοφονούν όσους θεωρούν ότι τους απειλούν (Kennedy, Martin Luther King, Πριγκίπισσα Diana κ.α), ελέγχουν τη συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ ώστε να κρατούν τον κόσμο «κοιμισμένο», παραπληροφορούν και όλα αυτά ενώ κρατούν μυστική την ταυτότητα τους! Υπάρχει βάση σε όλα αυτά άραγε, ή πρόκειται για μυθοπλασίες;
Η μεγαλύτερη «απόδειξη» που επικαλούνται οι οπαδοί της συγκεκριμένης θεωρίας συνομωσίας είναι φυσικά, τα σύμβολα που υπάρχουν σε συγκεκριμένα μέρη και τοποθεσίες . Βλέπετε, υποτίθεται πως οι Illuminati, παρά την απίστευτη μυστικοπάθεια που επέδειξαν κατά τον 18ο αιώνα, στις ημέρες μας αρέσκονται στο να αφήνουν την «υπογραφή» τους παντού. Έτσι, τα σύμβολα των Πεφωτισμένων μπορούν να βρεθούν σε χαρτονομίσματα, σε σφραγίδες κρατών, ακόμα και σε αεροδρόμια! Ας δούμε όμως ορισμένες από αυτές τις «αποδείξεις» και το κατά πόσον τα σύμβολα αυτά συσχετίζονται με την αδελφότητα.
Η πρώτη «απόδειξη» μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτή από όλους. Με ποιόν τρόπο; Απλώς βρείτε ένα χαρτονόμισμα του ενός Αμερικανικού δολαρίου και παρατηρήστε την οπίσθια όψη του. Έκπληκτοι, θα αντικρίσετε μια Πυραμίδα με 13 (σημαντικός αριθμός για τους Illuminati όπως λένε κάποιοι) σειρές πλίνθων και στην κορυφή της να δεσπόζει ο περίφημος Παντεπόπτης Οφθαλμός. Στη βάση της πυραμίδας, αναγράφεται η ημερομηνία «1776» στη Ρωμαική Αρίθμηση (MDCCLXXVI) ενώ κάτω από αυτήν διακρίνεται η φράση Novus Ordo Seclorum, που μεταφράζεται από τους συνομωσιολόγους ως «Νέα Τάξη Πραγμάτων». Τόσο η Πυραμίδα, όσο και ο Παντεπόπτης Οφθαλμός, η χρήση του αριθμού 13 στο χαρτονόμισμα (13 σειρές πλίνθων, 13 αστέρια πάνω από τον αετό, 13 φύλλα στο κλαδί της ελιάς κτλ) και βέβαια, η φράση Novus Ordo Seclorum, υποδηλώνουν σύμφωνα με τους συνομωσιολόγους την επιρροή των Πεφωτισμένων στο Αμερικανικό νόμισμα και κατά προέκταση, στον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας.
Φυσικά, η αλήθεια είναι σαφώς πιο πεζή. Αν και είναι γεγονός ότι τα σύμβολα ανέκαθεν έχρηζαν πολλαπλών ερμηνειών, στην περίπτωση αυτή οι «Πατέρες» του Αμερικανικού Έθνους δεν άφησαν και πολλά περιθώρια για παρερμηνείες. Κι αυτό γιατί στις 20 Ιουνίου του 1782, ο Charles Thomson, σχεδιαστής της Μεγάλης Σφραγίδας των ΗΠΑ (η οποία εμφανίζεται και στην πίσω όψη του Αμερικανικού δολαρίου), δημοσίευσε ένα κείμενο στο οποίο επεξηγεί τη συμβολογία της. Σύμφωνα με αυτό λοιπόν, η Πυραμίδα συμβολίζει τη δύναμη και τη διάρκεια του νέου έθνους και έχει 13 σειρές από πλίνθους ακριβώς επειδή και οι αρχικές Πολιτείες των ΗΠΑ ήταν 13. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο αριθμός αυτός χρησιμοποιείται αθρόα στο χαρτονόμισμα.
Το μάτι που διακρίνεται πάνω από την Πυραμίδα δεν ανήκει σε κάποιο ερπετοειδές (βλ. θεωρίες David Icke) αλλά συμβολίζει, σύμφωνα πάντα με τις επεξηγήσεις του Thomson, τη Θεία Πρόνοια που προστατεύει το νέο κράτος. Απόδειξη περί της ακράδαντης πίστης των Αμερικανών σε αυτή, αποτελεί και το γεγονός ότι τουλάχιστον οκτώ Αμερικανικές πόλεις καθώς και μια επαρχία φέρουν το όνομα Providence (Θεία Πρόνοια). Ο Παντεπόπτης Οφθαλμός ή Οφθαλμός της Θείας Πρόνοιας (Eye of Providence) είναι ένα αρχαιότατο χριστιανικό σύμβολο που απαντάται σε όλους σχεδόν τους Χριστιανικούς ναούς ανά τον κόσμο. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τον Παντεπόπτη Οφθαλμό που δεσπόζει στον Πύργο του Καθεδρικού του Aachen και προστέθηκε εκεί το 1766, δηλαδή 10 χρόνια πριν την ίδρυση των Πεφωτισμένων. Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται και από τη φράση που δεσπόζει πάνω από τον Οφθαλμό: «Annuit Coeptis» και μεταφράζεται ως «Εκείνος (σ.σ εννοεί τον Θεό) επικροτεί τα έργα μας». Επιπλέον, το ισόπλευρο τρίγωνο στο οποίο περικλείεται ο Παντεπόπτης Οφθαλμός και φαίνεται να «συμπληρώνει» την πυραμίδα, συμβολίζει την Τριαδική Υπόσταση του Θεού.
Εδώ βέβαια τίθεται ένα εύλογο ερώτημα: γιατί η Πυραμίδα ,που συμβολίζει τη δύναμη του νέου έθνους, έχει αποκομμένη την κορυφή της; Γιατί απλούστατα, το 1782 οπότε και σχεδιάστηκε η Μεγάλη Σφραγίδα, οι ΗΠΑ είχαν πολύ δρόμο να διανύσουν ώστε να ισχυροποιηθούν και να παγιωθούν στον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη και άρα η Πυραμίδα έπρεπε να μείνει «μισοτελειωμένη» για να θυμίζει σε όλους ότι δεν πρέπει να εφησυχάζουν.
Κλείνοντας με το δολάριο, θα αναφέρουμε ακόμη δύο πράγματα:
Πρώτον, το περίφημο Novus Ordo Seclorum σε καμιά περίπτωση δε μεταφράζεται ως «Νέα Τάξη Πραγμάτων» αλλά «Μια Νέα Τάξη ανά τους Αιώνες» ή πιο ελεύθερα «Νέα Εποχή». Πράγματι, όπως επεξηγεί και ο ίδιος ο Thomson που υπήρξε και ο εμπνευστής της φράσης, το Novus Ordo Seclorum συμβολίζει την έναρξη μιας νέας εποχής για την Αμερική, η οποία ξεκινά το 1776. Για αυτόν ακριβώς το λόγο η ημερομηνία αυτή βρίσκεται στη βάση της Πυραμίδας. Φυσικά, η σημασία της εν λόγω ημερομηνίας δεν έγκειται στο ότι τότε ιδρύθηκαν οι Illuminati, αλλά στο ότι τότε υπεγράφη η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.
Δεύτερον και σημαντικότερο: αντίθετα με όσα ακούγονται, οι «Πατέρες» των Αμερικανών που σχεδίασαν τη σφραγίδα και το δολάριο, δεν ήταν Μασόνοι. Μόνο ο Benjamin Franklin, που συμμετείχε στην πρώτη επιτροπή που συγκαλέσθη για να σχεδιαστούν τα εν λόγω αντικείμενα, ήταν μεν Μασόνος αλλά οι προτάσεις του δεν έγιναν δεκτές και δε συμπεριελήφθησαν στα τελικά σχέδια. Όλοι οι υπόλοιποι σχεδιαστές, συμπεριλαμβανομένου του Thomson, δεν ήταν και αυτό επιβεβαιώνεται από πολλές πηγές. Άλλωστε, όπως γράφουν οι ίδιοι οι Μασόνοι στο Masonic Service Association of North America: «Η πυραμίδα, ολοκληρωμένη ή ανολοκλήρωτη, ποτέ δεν υπήρξε Μασονικό σύμβολο» και «Ο Παντεπόπτης Οφθαλμός συμβολίζει μεν το Θεό για τους Μασόνους, αλλά αυτός ο συμβολισμός καθιερώθηκε προς τα τέλη του 18ου αιώνα και αφότου το Κογκρέσο είχε υιοθετήσει τη Μεγάλη Σφραγίδα».
Φυσικά, ακούγεται τουλάχιστον περίεργο το γεγονός ότι μια μυστική οργάνωση διαφημίζει τον εαυτό της και μάλιστα επάνω στο αμερικανικό δολάριο! Από την άλλη όμως, ακόμη πιο παράξενος είναι ο ισχυρισμός ότι οι Illuminati έχουν αποτυπώσει τα σχέδια τους για την παγκόσμιο κυριαρχία στις … τοιχογραφίες ενός αεροδρομίου!
Ο λόγος για το -κατά τα άλλα εντυπωσιακό- Denver International Airport, το μεγαλύτερο αεροδρόμιο των ΗΠΑ και το δεύτερο μεγαλύτερο του κόσμου. Οι συνομωσιολόγοι επισημαίνουν τις παραξενιές του εν λόγω αερολιμένα: είναι ασυνήθιστα μεγάλος, κόστισε πολύ περισσότερα χρήματα από ότι θα έπρεπε και κυρίως, διακοσμείται από έργα τέχνης- τερατουργήματα που απεικονίζουν φρικιαστικές σκηνές, όπως ένα κοριτσάκι σε φέρετρο (!) και σε ορισμένα σημεία του δαπέδου αναγράφονται «μυστηριώδεις» και «ακατανόητες» φράσεις.
Η εξήγηση που δίνουν οι ίδιοι είναι ότι το Denver International Airport είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα αεροδρόμιο. Ορισμένοι υποστηρίζουν πως κάτω από τον αερολιμένα υπάρχει μια τεράστια υπόγεια βάση η οποία στο μέλλον θα χρησιμεύσει ως στρατόπεδο συγκέντρωσης, άλλοι ότι σε αυτή τη βάση εργάζονται μαζί άνθρωποι και εξωγήινοι (!) και όλοι συμφωνούν ότι οι τοιχογραφίες σχετίζονται με τους Illuminati και τη Νέα Τάξη Πραγμάτων.
Στην πραγματικότητα, το μοναδικό «παράξενο» αντικείμενο του αεροδρομίου είναι μια χρονοκάψουλα, που εμπερικλείει εικόνες και ήχους από το Denver του 1994 και απευθύνεται στους μελλοντικούς κατοίκους της πόλης του 2094. Η χρονοκάψουλα περικλείεται από ένα μνημείο που περιγράφει το σκοπό της, ένα μνημείο που «διακοσμείται» με τον Διαβήτη των Ελευθεροτεκτόνων και υπογράφεται από τους ίδιους τους Μασόνους και μια μυστηριώδη «New World Airport Commission». Φυσικά, είναι ιδιαίτερο εύκολο να κατανοήσει κάποιος ότι η ανέγερση του μνημείου πραγματοποιήθηκε με έξοδα των Μασόνων του Colorado, πράγμα καθόλου παράξενο αν σκεφτεί κανείς ότι δραστηριοποιούνται στην περιοχή από το 1861 και έχουν 133 γνωστές στοές στην Πολιτεία. Όσο για το περίφημο «New World Airport Order», όπως αποκάλυψε ο υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων του Αεροδρομίου, Steve Snyder, επρόκειτο για μια ομάδα από επιχειρηματίες και πολιτικούς της περιοχής που οργάνωσαν μια σειρά εκδηλώσεων για τα εγκαίνια του αεροδρομίου, στα πλαίσια των οποίων προφανώς ήταν και η κατασκευή της συγκεκριμένης χρονοκάψουλας. Όσο για το όνομα, το Denver International Airport θα έφερνε το Denver σε μια Νέα (New) εποχή, καθιστώντας το μια από τις σημαντικότερες πόλεις του Κόσμου (World), εξ’ου και το New World.
Τέλος, όσον αφορά τις περίφημες τοιχογραφίες… Πράγματι είναι παράξενες αλλά πρόκειται για τέχνη και συνεπώς ο καθένας μπορεί να τις ερμηνεύσει με όποιον τρόπο επιθυμεί. Ο καλλιτέχνης πάντως (Leo Tanguma) εξηγεί πλήρως τις τοιχογραφίες στον επίσημο ιστοχώρο του αεροδρομίου και η εξήγηση του είναι απόλυτα ικανοποιητική. Επιπλέον, οι «παράξενες» φράσεις στο δάπεδο είναι απλά τοπωνύμια της περιοχής γραμμένα στη γλώσσα των Navajo!
Φυσικά, οι «αποδείξεις» για το ότι οι Illuminati ελέγχουν τα πάντα είναι πολύ περισσότερες και δε μπορούν να σχολιαστούν εδώ λόγω χώρου. Το ερώτημα όμως παραμένει: πώς είναι δυνατόν μια μυστική αδελφότητα να «διαφημίζεται» παντού και να επιτρέπει τη διαρροή πληροφοριών προς όλες τις κατευθύνσεις; Μήπως τελικά η συνομωσία έγκειται στο ότι κάποιοι θέλουν να πιστέψουμε ότι μας ελέγχει μια μυστηριώδης αδελφότητα, μόνο και μόνο για να συγκαλύψουν τις δικές τους, κακόβουλες ενέργειες; Με άλλα λόγια, μήπως οι Illuminati είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος, ο «εύκολος στόχος» μιας ανθρωπότητας που μαστίζεται από τα προβλήματα και επιδίδεται στο Κυνήγι Μαγισσών αντί να προσπαθεί να βρει τους πραγματικούς υπαίτιους…
H πίστη στις συνωμοσίες
Ο Goertzel λοιπόν υποστηρίζει πως η πίστη στις συνωμοσίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αποξένωση του ανθρώπου στις σύγχρονες κοινωνίες και το φόβο της ανεργίας. Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια μελέτη, πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν στη συνωμοσιολογία για να εξωτερικεύσουν τους ενδόμυχους φόβους τους και να αποδώσουν ευθύνες σε έναν αόρατο εχθρό, καθιστώντας τους εαυτούς τους «αθώους» και «θύματα» ισχυρών θυτών. Με αυτό τον τρόπο μπορούν να εξηγήσουν ό,τι αρνητικό συμβαίνει σε αυτούς και τους γύρω τους, κατηγορώντας κάποιον άλλον αφού δεν είναι έτοιμοι να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες.Έτσι λοιπόν θέλουμε να πιστέψουμε γιατί απλά… μας βολεύει;

Πηγή: http://www.releasegreece.com/2011/01/illuminati-kai.html#ixzz28vOUOf7Y