Οι σκέψεις επίθεσης επιτίθενται στην ιδιότητά μου να είμαι άτρωτος.

Σίγουρα είναι ολοφάνερο ότι αν μπορούν να σου επιτεθούν δεν είσαι άτρωτος. Βλέπεις την επίθεση σαν πραγματική απειλή. Αυτό συμβαίνει γιατί πιστεύεις ότι πραγματικά μπορείς να επιτεθείς. Και αυτό που έχει επίπτωση μέσα από σένα πρέπει να έχει και επίδραση πάνω σε σένα. Αυτός είναι ο νόμος που θα σε σώσει τελικά, αλλά τώρα δεν τον χρησιμοποιείς σωστά. Πρέπει λοιπόν να μάθεις πώς να τον χρησιμοποιείς προς όφελός σου, παρά εναντίον σου.

Επειδή οι επιθετικές σου σκέψεις προβάλλονται, θα φοβάσαι την επίθεση. Και αν φοβάσαι την επίθεση, πρέπει να πιστεύεις ότι δεν είσαι άτρωτος. Επομένως οι σκέψεις επίθεσης σε κάνουν τρωτό μέσα στο δικό σου νου, εκεί όπου βρίσκονται και οι σκέψεις επίθεσης. Οι σκέψεις επίθεσης και η ικανότητα να είσαι άτρωτος δεν μπορεί να πηγαίνουν μαζί. Αντικρούουν το ένα το άλλο.

Η σημερινή ιδέα εισάγει την σκέψη ότι πάντα επιτίθεσαι πρώτα στον εαυτό σου. Αν οι σκέψεις επίθεσης περιέχουν την πεποίθηση ότι είσαι ευάλωτος, η επίδρασή τους θα είναι να σε καταστήσουν πιο αδύναμο στα μάτια σου. Έτσι λοιπόν έχουν επιτεθεί στην αντίληψη που έχεις για τον εαυτό σου. Μια ψευδής εικόνα του εαυτού σου έχει έρθει να πάρει την θέση αυτού που είσαι πραγματικά.

Η εξάσκηση της σημερινής ιδέας θα σε βοηθήσει να καταλάβεις ότι το να είσαι ευάλωτος ή άτρωτος είναι αποτέλεσμα των δικών σου σκέψεων. Τίποτα πέρα από τις σκέψεις σου δεν είναι ικανό να σου επιτεθεί. Τίποτα εκτός από τις σκέψεις σου δεν μπορεί να σε κάνει να νιώσεις ευάλωτος. Και τίποτα εκτός από τις σκέψεις σου δεν μπορεί να σου  αποδείξει το αντίθετο.

Σήμερα χρειάζονται έξι περίοδοι πρακτικής για την σημερινή ιδέα. Δύο ολόκληρα λεπτά για την κάθε μια, αν και ο χρόνος μπορεί να μειωθεί σε ένα λεπτό αν αισθάνεσαι πολύ άβολα. Μην τον μειώσεις, όμως, περισσότερο.

Η περίοδος πρακτικής πρέπει να αρχίσει επαναλαμβάνοντας την σημερινή ιδέα, και έπειτα κλείνοντας τα μάτια σου να κάνεις μια ανασκόπηση των θεμάτων των οποίων οι εκβάσεις σου προκαλούν έγνοιες. Αυτές μπορεί να έχουν τη μορφή κατάθλιψης, ανησυχίας, θυμού, μια αίσθηση αγγαρείας, φόβου, προαισθήματος ή πνευματικής απορρόφησης. Όποιο πρόβλημα δεν έχει ακόμα επιλυθεί και έχει την τάση να καταλαμβάνει την σκέψη σου κατά την διάρκεια της ημέρας είναι κατάλληλο θέμα. Δεν θα μπορέσεις να χρησιμοποιήσεις πολλά σε μια πρακτική περίοδο, γιατί χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Η σημερινή ιδέα θα πρέπει να εφαρμοστεί ως εξής:

Πρώτα ονόμασε την κατάσταση:

Με απασχολεί ___________________________________.

Έπειτα απαρίθμησε όλες τις πιθανές εκβάσεις που περνούν από το νου σου σε σχέση με αυτή και που σου έχουν προξενήσει έγνοιες, αναφερόμενος στην κάθε μια ξεχωριστά, λέγοντας:

Φοβάμαι ότι  θα συμβεί αυτό____________ .

Αν κάνεις τις ασκήσεις σωστά, θα πρέπει να έχεις πέντε ή έξι πιθανότητες άγχους σε κάθε κατάσταση που χρησιμοποιείς, αν όχι και περισσότερες. Είναι πολύ προτιμότερο να καλύψεις διεξοδικά λίγες καταστάσεις παρά να αγγίξεις επιφανειακά περισσότερες. Καθώς ο κατάλογος των αναμενόμενων αποτελεσμάτων συνεχίζεται σε κάθε κατάσταση, πιθανόν να βρεις ότι μερικά από αυτά, ειδικά αυτά που σου συμβαίνουν προς το τέλος, σου είναι λιγότερο αποδεκτά. Παρόλα αυτά προσπάθησε να τα χειριστείς όλα με τον ίδιο τρόπο, όσο το δυνατόν περισσότερο.

Αφού έχεις κατονομάσει όλες τις εκβάσεις για τις οποίες ανησυχείς, πες στον εαυτό σου:

Αυτή η σκέψη είναι μια επίθεση προς τον εαυτό μου.

Ολοκλήρωσε κάθε περίοδο πρακτικής επαναλαμβάνοντας την σημερινή ιδέα στον εαυτό σου άλλη μια φορά.
 http://truthseeker-christina.blogspot.gr/

Υπάρχει ένας άλλος τρόπος να κοιτάξω τον κόσμο.

Η  σημερινή ιδέα είναι μια προσπάθεια να αναγνωρίσεις ότι μπορείς να αλλάξεις την αντίληψή σου για τον κόσμο και στις εσωτερικές και εξωτερικές όψεις. Ένα ολόκληρο πεντάλεπτο θα πρέπει να αφιερωθεί το πρωί και το βράδυ. Σε αυτές τις περιόδους πρακτικής, θα πρέπει να επαναλαμβάνεις όσο συχνά μπορείς την σημερινή ιδέα αν και είναι σημαντικό αυτό να γίνεται χωρίς βιασύνη. Καλό είναι να εναλλάσσεσαι ανάμεσα στην έρευνα της εσωτερικής και της εξωτερικής σου αντίληψης, αλλά χωρίς αυτή η εναλλαγή να γίνεται απότομα.

Απλά κοίταξε τυχαία γύρω σου, τον κόσμο που βλέπεις έξω από σένα, έπειτα κλείσε τα μάτια σου και ερεύνησε τις σκέψεις μέσα σου με την ίδια ηρεμία. Προσπάθησε να παραμείνεις εξίσου ουδέτερος και στα δύο, και να διατηρήσεις αυτή την αποστασιοποίηση καθώς επαναλαμβάνεις αυτή την ιδέα κατά την διάρκεια της ημέρας.

Οι συντομότερες περίοδοι πρακτικής θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο συχνές. Ακόμα θα πρέπει να γίνονται και εξειδικευμένες εφαρμογές της σημερινής ιδέας άμεσα, όταν προκύπτει κάποια κατάσταση που σε βάζει στον πειρασμό να ενοχληθείς. Γι αυτές τις εφαρμογές, να λες:

Υπάρχει και άλλος τρόπος να κοιτάξω αυτό.

Να θυμάσαι να εφαρμόσεις την σημερινή ιδέα την στιγμή που αντιληφθείς ενόχληση. Μπορεί να χρειαστεί να αφιερώσεις περίπου ένα λεπτό για να καθίσεις με ηρεμία και να επαναλάβεις μόνος σου την σημερινή ιδέα αρκετές φορές. Αν κλείσεις τα μάτια σου πιθανόν να βοηθήσεις αυτή την μορφή εφαρμογής.

http://truthseeker-christina.blogspot.gr/